“ထစ္ ခ်ဳန္း မိုး”

နင့္ အရိပ္အကဲကို ၾကည့္ၿပီး
နွဳတ္ဆိတ္ ေနရတဲ့ ညတိုင္းမွာ
သက္ျပင္းေတြကေတာင္ ဖ်ဖ်ေလး ေမွာင္မိုက္ေနခဲ့ရဲ ႔

တမ္းတ ျပင္းလြန္းလို႔...
ကြဲဟ လာတဲ့ နွဳတ္ခမ္းပါး ေတြ အသာအယာျပန္ေစ့
လည္ျပြန္တေလွ်ာက္..
စကားလုံးေတြနဲ႔ ေျခာက္ေသြ႔ဆို႔နင့္လာတိုင္းလည္း
တေက်ာ့ျပန္ အတိတ္ထဲ
(ငါဟာ) အရိပ္သ႑ာန္ လြင့္ပါး
နင္မပါေတာ့တဲ့ မနက္ျဖန္ေတြကို ေ၀၀ါးပစ္လုိက္ခ်င္တာပဲ သိေတာ့တယ္

ကံၾကမၼာ ေျခသလုံးကို ဖက္ထားတဲ့
၀ဋ္ေၾကြး ေၾကာင့္ ေအးခဲေနတဲ့ ငါ့လက္တစုံအတြက္
အစြဲအလမ္းျဖည္ တဲ့ေဆး
နင့္မွာ မခဲယဥ္းေပမယ့္
က်န္တဲ့ ဘ၀တျခမ္း ပုတ္သြားေအာင္
ေက်ာသတ္ဆက္ဆံေရးေတြ စြမ္းလြန္းေတာ့
မာနေတြ အပိုးက်ိဳးေၾကခဲ့တာပဲ ၾကည့္...................

မသိရဲ လို႔ မသိခဲ့တာပဲ ရွိမယ္
နင္ ခ်ည္ခဲ့သမွ် သံေယာဇဥ္နဲ႔
နင္ ေဆာ့ကစား ေနက် ႀကိဳးကြက္ေတြေအာက္
ငါ့လိပ္ျပာဟာ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေသဆုံးၿပီးနွင့္ေနခဲ့ မွာပါ

စိတ္ပင္ပန္းလို႔
မ်က္ခြံကို ပိတ္ခ်လိုက္တဲ့အခါ
အိပ္ေပ်ာ္သြားဖို႔ပဲ (ဒီတခါ) ငါ လိုခ်င္ေတာ့တယ္
နိုးတ၀က္ အိပ္မက္ထဲကို ၀င္မလာခဲ့ပါနဲ႔
အျပင္မွာ ညိဳေနခြင့္ပဲ ရမယ့္
အလြမ္းဆိပ္ေတြက.........
ရင္ဘတ္ထဲမွေတာ့ ထစ္ ခ်ံဴး မိုး ရြာ ေနလိမ့္မယ္...။

မွဴးဒါရီ

စာၾကြင္း။ ။ တိုက္ဆိုင္စြာနဲ႔ပဲ နာမည္ႀကီးသီခ်င္းတပုဒ္ရဲ ႔ ေခါင္းစဥ္ကို ယူသုံးထားေၾကာင္း အကဲ့အရဲ႕လြတ္ ၀န္ခံပါရေစ။

“အဲေလာက္ ခက္တယ္”

တေယာက္ ေက်ာေပးထားတဲ့ အရပ္ကို
တေယာက္ မ်က္နွာမူထားရတာ... ဘယ္ေလာက္ ခက္လဲ

ေပါက္ထြက္မတတ္ ေယာက္ယက္ခတ္ေနတဲ့ ဦးေနွာက္နဲ႔
နွလုံးသားကို သဲအိတ္ႀကီးလို စိတ္ရွိတိုင္း ထိုးေခ်ပစ္လုိက္ခ်င္ပါရဲ ႔.........
အဲေလာက္ ခက္တယ္။

ပတ္သတ္ခဲ့သမွ် အကိုင္းအခက္ နဲ႔
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ေဘးမွာ ပုံၿပီး
ရင္အနာေတြကိုသာ အဆုံးစီရင္ခြင့္ရရင္................................
ေရပြက္သံ ပလုံ ေတာင္ တုိးေဖ်ာ့ ေပါ့ပါးေနမွာ ငါ သိတယ္
ဘယ္ေလာက္.........ခက္လဲ

တိုက္ဆိုင္ခ်ိန္တိုင္းမွာ
တခ်က္ေလာက္ ေနာက္ျပန္ၾကည့္လာဖို႔ အေရး
ျပားျပား၀ပ္ေပးခဲ့တဲ့ ငါပါ.....
ယုံေနာ္ ထပ္ မေျပာနိုင္ေတာ့ဘူး
အဲသေလာက္ ခက္တယ္....။

မွဴးဒါရီ

“ေနာက္ဆုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔”

(တိမ္ေတြဟာ အစဥ္သျဖင့္ ေရြ ႔လ်ားေနၾကတာပါပဲ။ မ်က္ေတာင္တခတ္မွာ ေလဟုန္စီးၿပီး ခပ္ျမန္ျမန္ေျပးတ့ဲတိမ္က ေျပးမယ္။ ပုံမွန္ေလး အိေျႏၵရရ သြားတဲ့ တိမ္က သြားမယ္။ အျမင္အားျဖင့္ေတာ့ သူတို႔ေလးေတြ ခရီးေတာ္ေတာ္ ေရာက္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္ျမန္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ေနွးေနွးပဲျဖစ္ျဖစ္... သူတို႔သြားေနတဲ့ ခရီးဟာ က်ယ္လြန္းလွတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာႀကီးရဲ ႔ ရင္ခြင္ထဲမွာ သာ ျဖစ္ေနမွာကိုေတာ့ သူတို႔ေလးေတြ သိပါ့မလားပဲ......။)

မိုးလင္းလင္းခ်င္း က်ေနာ္ လုပ္တဲ့ အလုပ္က သတိရျခင္းပါ။ ဘာကို သတိရျခင္းလဲလို႔ ေမးရင္...တေန႔တာ လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေတြကို မွတ္ဥာဏ္ထဲကေန ျပန္လည္ဆင့္ေခၚ ျခင္းရယ္၊ ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ အသားက်ေအာင္ ႀကိဳးစားေနထိုင္လည္း၊ ေမ့ေပ်ာက္မသြားတဲ့ ခ်စ္သူနွဳတ္ခမ္းက မိန္႔ေျခြဖူးတဲ့အတိုင္း က်ေနာ္ေန႔ေတြကို ပုံမွန္လည္ပတ္ ရွင္သန္ဖို႔ရယ္ပါ။
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္က လုိလိုလားလား ေခါင္းညိတ္၀န္ခံခဲ့လို႔သာ၊ တကယ္တမ္း သာမာန္ရိုးက်တဲ့အတိုင္း ရွင္သန္ေနထိုင္ဖို႔ဆိုတာ သူနဲ႔ ေတြ႔ဆုံခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ၊ ထင္သေလာက္ မလြယ္ကူခဲ့ဘူး။ သူနဲ႔လမ္းခြဲ လိုက္ရတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာဆို၊ သာၿပီးေတာင္ ခက္ခဲသြားခဲ့ပါတယ္။
မျဖစ္နိုင္ဘူး။ မျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူး။ ျပန္မျဖစ္နိုင္ေတာ့ဘူး။ ဆိုတဲ့ စကား၃ခြန္းဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ ႔ အတိတ္၊ပစၥဳပၸန္ နဲ႔ အနာဂတ္ပါပဲ။ ယုံမလားလို႔ မေမးပါဘူး။ ယုံပါလို႔လည္း မတိုက္တြန္းပါဘူး။ တကယ့္ကို မျဖစ္နိုင္ျခင္းကိုမွ က်ေနာ္တို႔ စိန္ေခၚကစားခဲ့ၾကတာပါ။ က်ေနာ့္အျမင္မွာက ခ်စ္လြန္းေတာ့လည္း မိုက္မဲခဲ့ၾကတာပါ။ သူ႔ အျမင္မွာေတာ့ ဘယ္လို ယူဆထားမလဲ က်ေနာ္ မသိဘူးေနာ္။
ဒီစာကို ေရးေနလက္စမွာပဲ ေစာနက ေဖ်ာ္ၿပီးခ်ထားတဲ့၊ က်ေနာ့္မ်က္စိေရွ ႔က ေကာ္ဖီခြက္ကို ေကာက္ကိုင္ၿပီး ေမာ့ခ်လိုက္တယ္။ ေကာ္ဖီက ကုန္ေနၿပီ။ က်ေနာ္ သတိမထားလိုက္မိဖူး။ ေကာ္ဖီ ထပ္ေဖ်ာ္ရဦးမယ္။ သူေရာ အိပ္ယာက နိုးေနၿပီလား?။ ကြန္ျပဴတာေရွ ႔ကထလည္းထ၊ ေတြးလည္း ေတြးရင္း မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ေရာက္တဲ့ထိတိုင္ က်ေနာ္ ဆက္ေတြးသြားမိတာ သူ႔ အေၾကာင္းေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။
ဒါနဲ႔ ဟိုသီခ်င္းေလးကို သြားသတိရတယ္ဗ်ာ...။ The Best of Melody World စီးရီးထဲက ကိုထက္ေနျခည္ရဲ ႔ “ေနာက္ဆုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔” ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးေပါ့။ ေကာ္ပီလား ဘာလားေတာ့ က်ေနာ္ မသိဘူး။ နားေထာင္ၾကည့္ပါဦး...




Intro: [ D A G ]
(V1)
D Em
ညေလးမ်ား...ကိုယ္အိပ္ေပ်ာ္ဖို႔ခက္ေန
A D G A
အာရုံမွာ အိပ္မက္မ်ားမွာလဲ မင္းမ်က္နွာ...
D Bm Em D Em A
ျငိမ္သက္ၿပီးေစာင့္...ကိုယ့္ရင္ကို တစ္ခါ ျပန္ လွဳတ္ခတ္ဖို႔
G D A Gbsus4 Gb
ဆြဲငင္တဲ့မင္းဟာ...သိပ္ၿပီး တန္ဖိုးႀကီးတယ္...

(V2)
D Em
ေျမျပင္ကမာၻ ဟိုေကာင္းကင္ႀကီးထက္မွာ..
A D G A
ေနရာတကာ ကိုယ္ထင္ျပနိုင္တဲ့ မင္းေပါ့ကြာ
D Bm Em
ေရွာင္လို႔ တိမ္းလို႔ မလြတ္နိုင္ပါ...
G Em A
ႀကံဳဆုံတဲ့ မင္းနဲ႔ ဘ၀...
G A D Bb C
ေရွ ႔ကို ဘယ္လိုမ်ား ရင္ဆိုင္ရမွာ.........

CHO: D G Gbm
ေနာက္ဆုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း ေရွ ႔တိုးမိ (တိုးမိ)
Em A D G A
ေမ့ေပ်ာက္ဖို႔ အားထုတ္မွ ပိုမိုကာ သတိရမိ...
D G Gbm
ေနာက္ဆုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း ကိုယ္ေရွ ႔တိုးမိ (တိုးမိ)
Em A G D
ေမ့ေပ်ာက္ဖို႔ အားထုတ္မွ သတိကရေနျပန္မိ

(V2) (CHO:)

Em A D Bm B
အားနည္းခ်က္ေတြရွိလို႔ ေရွာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့သူမွာ........
Em E A
အသည္းနွလုံးရဲ ႔ ေျခလွမ္းကို တားလို႔မရပါ

(CHO:)
Music; D Em D G D (Fine)

မွဴးဒါရီ မွ်ေ၀ခံစားသည္။

“နွစ္ဦးနွစ္ဖက္”

တည္ၿငိမ္လိုရက္
ေထြျပားေနရတယ္

ရပ္တန္႔လိုရက္
ေရြ ႔လ်ားေနရတယ္

အဲလိုေလး ယုံၾကည္ပါရဲ ႔
ခ်စ္သူက “ျမစ္”...........။

လိုက္ပါလိုရက္
က်န္ရစ္ခဲ့ရတယ္

စီးေမ်ာလိုရက္
တည္ၿမဲခဲ့ရတယ္

အဲလိုပဲ ယုံၾကည္ပါကြယ္
က်ေနာ္က
“ကမ္းပါးသစ္ပင္”..........။

မွဴးဒါရီ

“သက္ေရာက္မွဳ ကင္းေသာ”

“သက္ေရာက္မွဳ ကင္းေသာ”

သြားသာ သြားေနရ
ဘယ္မွလည္း မေရာက္ပါလား
ၾကာေတာ့လည္းးး
ကိုယ့္ ခရီးကို ကိုယ္ သံသယ ျဖစ္လာတယ္

ကိုယ္က လိုက္ေနတာလား
သူက ရပ္ေနတာလား...
ေျပာင္းျပန္လည္း ျဖစ္နိုင္တယ္

မ်က္လုံးေတြ ပိတ္ထားေတာ့လည္း ျမင္တယ္
မ်က္လုံးေတြ ဖြင့္ထားမိျပန္ေတာ့လည္း ျမင္တယ္
မျမင္ခ်င္လို႔
တံခါးခ်ပ္ကို ပိတ္ထားတာေတာင္
ကိုယ့္ေခါင္း ထက္မွာ လာပြင့္တဲ့ လမင္းေလး မို႔...
ခက္ေတာ့ ခက္ေနပါၿပီ

ဘာျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ ေမးၿပီးၿပီ
ဘယ္လုိ ဆက္လုပ္မွာလဲ ေမးၿပီးၿပီ
ဘာေၾကာင့္လဲ မေမးေတာ့ဘူး
ဘာေတာ့ေလာက္ ျပန္လာခဲ့မလဲ မေမးေတာ့ဘူး

ဘယ္ကိုမွ မသြားခ်င္တဲ့အတူတူ
ပိုင္စိုးသူ သူ႔အနားဆီ ေရာက္ဖို႔
အဟန္႔အတားေတြ ျပယ္ပါေစသား ဆုေတာင္းမိရင္
ေပ်ာက္ရွသြားမယ့္ ဆႏၵတခုပဲ ျဖစ္ဦးမွာပါ...

မွဴးဒါရီ

“တိုင္တည္ျခင္း၂”

နာက်ည္းလိုက္ ေျပာၾကတာကိုလည္း
ေခါင္းညိတ္ ခဲ့တယ္
ေမ့ပစ္လိုက္ ေျပာၾကတာကိုလည္း
ေခါင္းညိတ္ ခဲ့တယ္
“နွဳတ္ဆက္ပါတယ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး”ေျပာတာကိုေတာင္
တားျမစ္ဖို႔ မႀကိဳးစားမိေတာ့
သတိရစရာလား ေျပာၾကတာကိုလည္း
ေခါင္းညိတ္ ခဲ့တယ္

ထုံထံုေထးေထး
ငမုိက္မဲေလးပါပဲ ...ေမေမ
အရာရာ အဆင္ေျပပါတယ္ဆိုတာ သမီး ညာတာေလ
အခ်စ္ေရးအခ်စ္ရာကေတာ့... ေမြးရာပါ ၀ဋ္နာကံနာ ထင္ပါရဲ ႔

အခ်စ္ပိုး တက္ေတာ့ ကဗ်ာေတြပဲ ေျပးေျပးဖတ္မိျပန္တယ္
ကဗ်ာထဲမွာ ေျဖေဆးရွာတာပါ
တခ်ိဳ ႔ ကလည္း ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ရိကၡာ အျပည့္နဲ႔
တခ်ိဳ ႔ ကလည္း ေတြေ၀ရင္း လမ္းခုလတ္မွာ ရပ္
တခ်ိဳ ႔ ကလည္း ကဗ်ာကိုက ေျဖေဆးတဲ့
မီးေတာက္ေတြ ပတ္ခ်ာလည္ ၀န္းရံ ေနပါရက္
အလင္းေရာင္ကို မျမင္ရတာလည္း
အျမစ္မပ်က္တဲ့ ကံၾကမၼာဆိုး ပါပဲ
အနာရွိန္နဲ႔ နာက်င္ေနျပန္ၿပီ

အခ်ိန္က အေကာင္းဆုံးသမားေတာ္ ေျပာၾကတာကိုလည္း
ေခါင္းညိတ္ ရတယ္
လြမ္းေလာက္စရာလားဟယ္ ေျပာၾကတာကိုလည္း
ေခါင္းညိတ္ ရတယ္
“ဒီတိုင္းေလးပဲ ေနတာ ေကာင္းပါတယ္” ေျပာတာကိုေတာင္
မျငင္းဆိုနိုင္ခဲ့ေတာ့
စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ပါေတာ့ကြာ ေျပာၾကတာကိုလည္း
မွင္ေသေသ ေခါင္းညိတ္ရဦး မယ္

ရူးေလာက္တဲ့ မွ်ားစာ ပါကြယ္
ကြယ္ကာ ၀ွက္ကာ ျမိန္ကာ ရွက္ကာ
ၾကည္နွဴးဖူးတဲ့ တူနွစ္ကိုယ္ အိပ္မက္ေတြကို
မျဖစ္သင့္ဘူး ျဖစ္သင့္တယ္ေတြ နဲ႔
စည္းနံရံ ခတ္၊ နယ္ေက်ာ္ေၾကး တပ္ ဖို႔ ထက္
မီးပုံပ်ံေလး လိုပဲ
ေကာင္းကင္ အဆုံးထိ
မ်က္စိတဆုံး ထိုးတက္သြားေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵ သာ ရွိခဲ့တယ္

မ်က္ရည္ ေတြကိုေလ
ခုေလာေလာဆယ္ ေခါင္းထဲမွာ ၀ွက္ထား
သက္ေသ ျပပါဆိုရင္ေလ
မာယာ ေတြကို အစားထိုး ငိုခ်...............
မွန္ရာကို က်ိန္ဆိုျပခဲ့တာ၊ သူကမွ မယုံပဲ
သူနဲ႔က်မွ ခ်စ္တတ္သြားခဲ့တာပါ........ေမေမ

မွဴးဒါရီ

“အသြားနွစ္ဖက္”

ေနနိုင္သြားလိမ့္မယ္ တဲ့လား
အေျပာင္ေျမာက္ဆုံး ဟာသ ပဲ...

ေဩာ္... ငါ့ကို ရည္ညြန္းတဲ့ စကား မဟုတ္ဘူးပဲ
ဒါဆိုရင္ေတာ့ ဟုတ္တယ္..
ေနနိုင္သြားၿပီ။

မွဴးဒါရီ