”၅ ေဒၚလာတန္သည္”

ေနပူလား
မိုးအုံ႔လား
မေသခ်ာဘူး
ဟယ္လို ၾကားလား
က်ေနာ္ အခန္းထဲမွာ ပါ။

ရာသီဥတုက ပူတယ္
လူေတြလည္း ပူတယ္
က်ေနာ္လည္း ပူတယ္
ကူးစက္တတ္တဲ့ သေဘာရွိေပမယ့္
သူ႔အပူနဲ႔ သူ..ပါ။

ဟုတ္ကဲ့...
ေနေကာင္းပါတယ္
အဆင္ေျပပါတယ္
ဘာမွ မလိုေသးဘူး
ဖုန္းလိုင္းေတြ ပူးေနျပန္ၿပီ
ဟယ္လို မၾကားရေတာ့ဘူး။

အေဖ့ဆီက ဖုန္းလာေသးလား
အေမေရာ ေနေကာင္းရဲ ႔လား
အလတ္မ ဘာလိုေသးလဲ
အငယ္မ ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္..
ကိုႀကီးလည္း စာေမးပြဲ ေအာင္ပါေစ။

အလုပ္ကမခက္ပါဘူး
လိုခ်င္တဲ့အလုပ္က် ခက္တယ္
အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ ၀င္လုပ္ေတာ့မယ္
ဖုန္းကတ္ထဲမွာ ၁မိနစ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္
က်သြားရင္ ျပန္မဆက္ေတာ့ဘူးေနာ္။
ဘာမွာဦးမလဲ..
တီ.တီ.တီ။

မွဴးဒါရီ

“ကိုယ္ထင္ရာ ပုလဲ”

“ကိုယ္ထင္ရာ ပုလဲ”

မေန႔က
ဒီကေန႔ ဖတ္ရေအာင္ဆုိၿပီး
တန္္ရာတန္ေၾကးထက္ အဖုိးတန္တာေတြ စေတးလို႔
ကမာခြံထဲက
ကဗ်ာ တပုဒ္ ၀ယ္ခဲ့တယ္

သက္ေတာင့္သက္သာ အိပ္စက္ရတာထက္
ကဗ်ာတပုဒ္ ဖတ္ရတာ တန္တယ္လို႔
ကိုယ္လိုရာ ကိုယ္ဆြဲေတြးၿပီး
ေစ်းမဆစ္ပဲ ၀ယ္ခဲ့
ကိုယ့္ေၾကာင့္ မဟုတ္ခ့ဲရင္ေတာင္
ဘယ္သူေၾကာင့္ ဘယ္၀ါေၾကာင့္
အတြင္းနက္နက္ထိ သိခြင့္ မရခ်င္ဘူး
ေသြးသားအဆီအနွစ္ေတြ ေပက်ံေနတဲ့ ကဗ်ာဟာ.............
ဒီေန႔မွာ ပထမဆုံး ေပြ႔ဖက္ခြင့္ရတဲ့ လေရာင္နဲ႔ တူရမယ္
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ေပါက္ဖြားခြင့္ ရတဲ့ စကၠန္႔အပိုင္းအျခားလည္းပဲ ျဖစ္ရမယ္
အၿပံဳးေတြကို ျခယ္လွယ္ႀကီးစုိးတဲ့
လက္လွမ္းမမီတဲ့ ပိေတာက္ကိုင္းခက္...ျဖစ္ေနက ျဖစ္ပါေစ
ဘာ့တြက္လဲ ဘာေၾကာင့္လဲ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ေမးခြန္းေတြ မထုတ္ဘူး
တညတာ မေတြ႔ရတာထက္...
ကဗ်ာတပုဒ္ ဖတ္ရတာ တန္တယ္ သေဘာထားၿပီး
ကိုယ္လိုရာ ကိုယ္ဆြဲေတြးပါတယ္
ဒါေၾကာင့္ပဲ မေန႔က ႀကိဳ၀ယ္ထားတဲ့ ကဗ်ာကို
ဒီကေန႔ပဲ ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖတ္လိုက္တယ္

ရည္စူးတာေတြ ၾကည္နွဴးတာေတြ
ေပးေပး မေပးေပး
လွိဳ ႔၀ွက္ခ်က္ေတြ ထိုးနွက္ခ်က္ေတြ
ပါပါ မပါပါ
အဆုံးမွာ အဆုံးနဲ႔ တူတဲ့ ရသ တခုကိုေတာ့
ကဗ်ာ အဆုံးမွာ
ထုံးစံအတိုင္း ရွာေဖြ ေတြ ႔ရွိရဲ ႔...၊

ျပန္အံမထုတ္ေတာ့ဘူး......၊

ကဗ်ာနဲ႔ တူေအာင္ ထြင္းထုထားတဲ့
ခ်ဥ္စူးစူး ႀကီးပါလားကြယ္...။

မွဴးဒါရီ

“...အိတ္ဖြင့္ေပးစာ...”

“...အိတ္ဖြင့္ေပးစာ...”

ဖန္အိမ္ထဲက အလွေမြးငါးေတြ...
ျမစ္ကို စိမ္ေျပနေျပ ျပန္မွ်ားေနၾက သလိုမ်ိဳးးး
ကဗ်ာေရးသူ က ကဗ်ာဖတ္သူကို ...
စကားလုံးေတြနဲ႔ မထိတထိ မွ်ားလိုက္တယ္..။

အသားက်ရလြန္းလို႔ပဲ
စကၠန္႔လက္တံ ရဲ ႔ ေရြ ႔လ်ားမွဳက
လိုတာထက္ပိုၿပီး ေျခာက္ျခားစရာ ေကာင္းေနခဲ့တာလား..
အဆံမပါတဲ့ အသံေတြရဲ ႔ တာသြားမွဳကေတာ့
ၾကားပါမ်ားတဲ့ နား ကို အူေနေစတယ္..။

ကဗ်ာဆရာ ရဲ ႔ ဇာတ္စင္ဟာ
သူ လိုသလို ခင္းက်င္းထားတဲ့
နုလုံးသား သားသတ္ရုံ .................
မွားယြင္းမွဳ မကင္းစင္တဲ့ အမွန္တရား
နာရီပိုင္းျခား ေရွာ့ရိုက္ နိုးရတဲ့ စကားလုံးမ်ားနွင့္ ျမဴဆြယ္ျခင္း ပဲ။

ဒါေပမယ့္...ကဗ်ာဆရာေရ
အေမွာင္ထဲမွာ ေတာက္ပခ်င္ခဲ့ျခင္းအတြက္
အိပ္မက္ဆိုးေတြကို တာလီ ခ်ဳိး ခဲ့သူခ်င္း အတူတူ
အနာက အနာကို စပ္စုတ္ေနတာနဲ႔ပဲ
ကဗ်ာကို ကြ်င္းလုံးကြ်တ္ က်ေနာ္ မဟပ္မိေတာ့ဘူး။

အေအးပတ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ ေခါင္းေပၚကို
မေခၚပဲ ေရာက္လာတဲ့ မုိးတိမ္လက္ေဆာင္ေတြလို...
ေခ်ာက္ကမ္းပါးကို ေက်ာေပး ရပ္ေနသူ ခင္ဗ်ားရဲ ႔ေရြးခ်ယ္မွဳမွာ
ေနာက္ဆုတ္နိုင္မယ့္ အခြင့္အလမ္း ကန္႔သတ္ခံရျခင္း လို႔သာယူဆပါ။

မိေက်ာင္း ၀မ္းဆာ တဲ့ မ်က္ရည္...ေလာက္
မီးထိုးဖို႔ မိုးမိထားတဲ့ သစ္ပင္.. ေလာက္
ပန္းပြင့္ဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ ေကာက္က်စ္မွဳ ...ေလာက္
မေစးကပ္တဲ့ ကဗ်ာေတြနဲ႔
က်ေနာ့္ စိမ့္အိုင္မွဳေတြကို မဖားေထးနိုင္လိုက္ခင္
ၾကမ္းကြ်ံ၀င္ သြားတဲ့ အမွိဳက္ အျဖစ္ရင္လည္း သတ္မွတ္ပါ။

ဒီ့ထက္ ေသခ်ာတာ တခုက
က်ေနာ္ အခု ေမးမယ့္ ေမးခြန္းမွာ
အတိတ္ကို ေဒါင့္မတ္က် ထိုးခြဲတတ္တဲ့ လႊသြား ေလးေတာင္ မွ
ျမဳပ္ကြက္ထည့္ ထားတဲ့ အေၾကာင္း....ပဲ။

ကဗ်ာဆရာရဲ ႔
မွ်ားစာဟာ....
အဆိပ္လူးထားတဲ့ အပ္ေကာက္ တေခ်ာင္းနဲ႔ တူရမယ္ ဆိုရင္

ၿမိဳခ်လိုက္တိုင္း စစ္စစ္ခါသြားမယ့္ အရသာလည္း ရွိရမယ္ ဆိုရင္

တဆစ္ခ်ိဳးေကြ ႔ရုံ အဆုံးမဲ့ လိမ့္ဆင္းရျခင္း သေဘာသဘာ၀နဲ႔လည္း ျပည့္စုံရမယ္ ဆိုရင္

ေရလြတ္ငါးး ဘယ္နွစ္ေကာင္ေလာက္မ်ား
လက္ခုပ္တရားစီရင္ ခဲ့ဖူးပါသလဲ ကဗ်ာဆရာ..?

မွဴးဒါရီ

”ခုတေလာ ...ေလေနတယ္” အစခ်ီ

ေတြးေနမိတာက
သိန္း၃၀၀ ထီေပါက္ ရင္ ေကာင္းမယ္။
 

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္ဆင္ၿခင္မိတာက

ထီမထိုးပဲ ထီမေပါက္နိုင္တဲ့ အေၾကာင္းး ..။

က်န္းမာေရး   

ႏွာစီး ေခ်ာင္းဆိုးေလးေတာင္ မျဖစ္ဘူး။

ဖတ္ၿဖစ္တဲ့စာအုပ္က

နံရံ၏အျခားတဖက္၌ (ဂ်ဴး)

ေရာက္ေနၿဖစ္တာက

အေမ့နေဘး နားဆီ(စိတ္ကူး ေလးနဲ႔) ...။

ေရးၿဖစ္ေနတာက
တပိုင္းတစ ကဗ်ာေယာင္ေယာင္ေတြ...။

နားေထာင္ၿဖစ္ေနတာက
ေမးလ္ ထဲကို ပို႔ေပးတတ္တဲ့ “For u...” ေခါင္းစီးစာတန္းနဲ႔ သီခ်င္း မ်ား

ရြတ္ေနမိတဲ့ကဗ်ာက
*သင့္ ကို နံနက္ခင္းထဲက ထြက္ခြင့္ မျပဳ နိုင္ဘူးး*

မွတ္ခ်က္။ ။ခ်စ္မႀကီး ပို႔ ေပး တဲ့ ကဗ်ာရြတ္ သံကို အားက်၍ လုိက္ ရြတ္မိပါသည္။

ၿဖစ္ခ်င္ေနတာက
လူဆိုရင္လည္း လူပီပီသသ ျဖစ္ခ်င္တာ...။

စားၿဖစ္ေနတတ္တာက
စိတ္ကူးတည္႔ရာ..။

သနားေနမိတာက

သနားလြယ္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ..။
 

လြမ္းေနမိတာက

လြမ္းစရာေတြ မရွိေသး မသိေသးတဲ့ ငယ္ဘ၀..။

ေမ့ေလ်ာ့ပစ္ေနမိတာက
ေမ့သင့္ေမ့ထိုက္တာေတြ ..။

ခါးသက္ေနမိတာက
ေငြ ပါမွ ၿပီးမယ့္ ကိစၥ တခ်ိဳ ႔ ..။

တမ္းတေနမိတာက
မတမ္းတေတာ့သလိုနဲ႔ ေတာင့္တ ေနမိဆဲ သူ ..။

ႀကိတ္ၿပီးခ်ီးက်ဴးေနမိတာက
ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ရေအာင္ ယူတတ္တဲ့ သူနဲ႔

သူတပါး စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ ကိုယ့္ ဆႏၵ ေတြကို စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံတတ္တဲ့ သူ...။

ၾကိတ္ၿပီးအထင္ေသးေနမိတာက
နိုင္ထက္စီးနင္း ရွိတတ္လြန္းတဲ့ ေလာကဓံ။

ဆႏၵမရွိတဲ့ေနရာ
ဆႏၵ ေတြ မျပည့္စုံလာနိုင္ေတာ့ တဲ့ အတိတ္ ..။

ဆႏၵရွိေနတဲ့ကိစၥ
အလုပ္ျမန္ျမန္ ရဖို႔ ..။

မုန္းတီးေနမိတာက
သမုဒယႏြံ ။

ခ်စ္ေနတာက
အမွန္တရား ..။

စိတ္ပ်က္ေနမိတာက
ပစၥဳပၸန္ ..။

စြဲလန္းေနမိတာက
မပိုင္ရေသးတဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ..။

လိုအပ္ေနတာက
ခြ်င္းခ်က္ မရွိ တဲ့ သတၱိ ။

ထပ္ၿပန္တလဲလဲေအာ္ဟစ္ေနမိတာက
“မတည္ၿမဲ တဲ့ ေလာကႀကီး”

ဝန္ခံခ်င္တာက
အဆင္မေျပဘူး။

စာႀကြင္း။ အကိုႀကီး ေအာင္သာငယ္ တက္ဂ္လို႔ပါ။ လက္ဆင့္ကမ္း တက္ဂ္ခ်င္တဲ့ သူ ၃ေယာက္ ရွိပါတယ္။ ၁) အိပ္မက္နက္ႀကီး (black dream)။ ၂) ခ်စ္မ အမရာ။ ၃)ေႏြညိဳ ( ရင္ခြင္အခန္း ၄ ) 

မအားတဲ့ ၾကားက အခ်ိန္ေပးၿပီး ေရးေပးၾကမယ္ လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

း)
တက္ဂ္ခ်င္တဲ့ ညီမ ငယ္တေယာက္ တိုးလာလို႔၊ မသိမသာေလး ေအာက္ဆုံးမွာ လင့္ ထပ္ခ်ိတ္လိုက္ပါတယ္။ သူက ၄) ရႊန္းမီ (စုံစီနဖာ စာမ်က္နွာ ပိုင္ရွင္ေလး) ပါ..။ း)


မွဴးဒါရီ  

“သစၥာ ဆိုခန္း”

ငါလား.. ၊အညွာလြယ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္
မဟုတ္ေသးပါဘူး

အတြယ္အတာေတြ ျဖတ္ေတာက္ၿပီး
မက္ေမာစြာ ခုန္ေပါက္ ဆင္းလာခဲ့
ငါက...
(ခ်စ္သူအေပၚ)
ထီးရြက္လိုက်င့္ခ်င္ တဲ့ သစ္ခက္ေလး သာပါ..။

ငါကလား...? ၊
ေခါင္းပန္း လွန္ ေရြးခ်ယ္မွဳေတြနဲ႔
အေလ့က် ေပါက္ေရာက္တဲ့ မ်ိဳးေစ့
မဟုတ္ေသးဘူး..။

တူနွစ္ကိုယ္ တဲအိုပ်က္မွာေနရေနရ... အိပ္မက္ေလးကို
လက္ေတြ ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျပဖို႔
ငါက...
(ခ်စ္သူ အနမ္းပြင့္ေတြေၾကာင့္)
အသက္၀င္လာတဲ့ နွဳတ္ခမ္းေလးသာပါ...။

ငါလား...၊ ေ၀ဒနာေတြကို စုတ္ထိုး
ဆူးေတြကို ကုန္းပိုးထားတဲ့ ခေရာင္းလမ္း
မဟုတ္ရပါဘူးကြယ္...

ငဲ့လင့္ေနတဲ့ ကြက္လပ္ေလးထဲကို
အၿမဲစိမ္းလန္းပါေစသား အၾကံနဲ႔
ငါက
(ခ်စ္သူ ခ်မ္းေျမ ႕ေအာင္လို႔)
တရစပ္ က်ဲ၀င္လာတဲ့ ေႏြအကုန္ မိုးဖြဲေလးသာပါ...။

မွဴးဒါရီ