Monday, October 20, 2008

“အလိုက်”


တိမ္စ
နဲ႔ တူသတဲ့

ေလတိုးတိုင္း ေရြ ႔
အခါလြန္မွ ရြာ
အပူေငြ႕ေတြ ရင္ခြင္မွာငုံရင္း
ျပာလြင္လြင္ ေကာင္းကင္ႀကီး
တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ဟဲ့ ဆိုၿပီး
မာန္တက္ေနတဲ့ တိမ္စနဲ႕သာ
ကြ်န္မ တူသတဲ့.......။

အတြယ္အတာမဲ့
လည္ျပန္လွည့္မၾကည့္တတ္တာမ်ိဳး
မိုးေခါင္ရပ္ကိုျဖတ္
ပင္လယ္မွာ မုန္တိုင္းက်တတ္တာမ်ိဳး
မုန္သုတ္အခ်ိဳးနဲ႕
မ်က္စိစပါးေမႊး စူးေစတဲ့
မိုးတိမ္စ နဲ႔ သာ တူသတဲ့.......။

ေတာက္ေခါက္သံ ၾကားပါလ်က္
ဆုေတာင္းသံ ၾကားပါလ်က္
ဖားေအာ္သံလည္း ၾကားပါလ်က္

အသက္မပါတဲ့ အိမ္မွာ
အသည္းနွလုံးမရွိတဲ့ တိမ္ တဲ့.........

ၿငိမ္သက္စြာ မ်က္နွာလႊဲ
ငေတမာ ၿပီးတာပဲ စိတ္နဲ႔
ရင္အကြဲႀကီးနဲ႔ တိမ္ တဲ့..........

ခ်စ္ေသာသူ စြပ္စြဲတယ္။


တိမ္စက ငိုျပေတာ့
တိမ္သဘာ၀ ပါတဲ့
ကြ်န္မ ရင္ခြဲခ်လိုက္ေသာ
ကြ်န္မ ကိုယ္တိုင္ဟာ
မူယာ မာယာ အျပည့္ ပါပဲတဲ့........

အျပစ္မလြတ္ေအာင္
ေလျပင္းေမႊသမွ်
တိမ္စ သေဘာ....
ကြ်န္မလြင့္ေမ်ာခဲ့ပါလွ်င္
(မေမ့နဲ႕ေပါ့...)

ခ်စ္သူ ရွင္က နွင္ခဲ့သူ..........။

မွဴးဒါရီ

1 comment:

ေကာင္းကင္ကို said...

ကဗ်ာလာဖတ္သြားတယ္ေနာ္။