Showing posts with label သံမွိဳေလးမ်ား. Show all posts
Showing posts with label သံမွိဳေလးမ်ား. Show all posts

Tuesday, January 21, 2014

အသံမွာ သြားေတြ တပ္ေပးလိုက္မယ္ / ဆုိပါစို႔

April 4, 2013 at 12:32am


အသက္မွန္မွန္ရွဴတယ္ ။ ခရီးဟာ အေ၀းကလာခဲ့ရသလိုမ်ိဳး ေလွ်ာက္လာတယ္ ။

လမ္းဟာ (ထိုနည္းတူ) ခါးရုိးရွည္ၾကီးနဲ႔ ။ အခ်ိန္အခါအရ အေကာင္ဆုံးလို႔ ထင္ရတယ္။

အနုပညာနဲ႔ခြ်တ္စြပ္တူတဲ့အရာကို ငါေကာက္ရထားခဲ့တယ္ ။ ( သူ ႔အေျပာ ) ။

အလိုဆႏၵအရဆုိရင္လည္း ၊ ေရွ ႔ကို ဆက္တက္ဖို႔ပါပဲ ။

ေခါင္းေၾကာမာမာနဲ႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ၾကည့္တယ္ ။

တစ္ခုခု ျဖစ္ဖို႔ရွိရင္ တစ္ခုခု ထျဖစ္ရေတာ့မယ္ ။

လွဳပ္ခါေနတဲ့ စိတ္နဲ႔ အိပ္ယာ၀င္ ။ လွဳပ္ခါေနတဲ့ စိတ္နဲ႔ အိပ္ယာထ ။

တစ္ရက္ၿပီး တစ္ရက္၊ အိ္ပ္ပဲ အိပ္,အိပ္ေနၿပီး ။ ၿငီးေငြ႔စရာေတြပါ ။

ေရြးခ်ယ္စရာ အမွတ္စဥ္အတိုင္းဆိုလည္း၊ ငါၿပီးရင္ ငါဖို႔ပဲ ။

အသံလည္း ဖ်က္ထားတယ္ ။ ရုပ္လည္း ဖ်က္ထားတယ္ ။ အမွန္တရားမွန္း လူမသိေအာင္ ။

မျမင္ရေပမယ့္ ရွိေနတယ္လုိ႔ ။ ငါတို႔ လက္ေတြေလထဲေျမွာက္လုိက္ ။ ေခါင္းေတြညိတ္လိုက္ ။

ဘယ္ဂီတကမွ မဆူညံဘူး ။ နားကိုက ငါးပြက္သလို ဆူေနတာ ။

နစ္လို႔ နစ္မွန္း မသိ။  ကြ်ံလုိ႔ ကြ်ံမွန္း မသိ။ ေက်ာ္သြားမယ္ပဲ ထင္ေနတယ္ ။

၀ါးေနလည္း မညက္ဘူး ။ ကဗ်ာ အဖက္ဖက္က ေပါက္ထြက္ေသြးပ်က္ပါေတာ့မယ္ ။

၀ိုင္းတီးတဲ့ လက္ခုပ္ေတြက ခင္ဗ်ားကို အေရာက္ပို႔ေနတာ ။

ကဗ်ာကို ေက်ာ္ခ်ၿပီးရင္၊ ဘယ္ေတာင္ကိုမွ (ခင္ဗ်ား) မေက်ာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။


မႉးဒါရီ

Wednesday, August 7, 2013

"၀င္ေပါက္ဟာလည္း ထြက္ေပါက္ ၊ စိတ္ခ်လက္ခ် တံခါးမရွိ"



ငါက အမွိဳက္ပဲ

အမွိဳက္ကစ ျပသာဒ္မီးေလာင္ဆုိလို႔
နင့္ေခါင္းေပၚတက္ၿပီး ငါက မီးေတြရွိဳ ႔
အုိးအုိ႔ ေပ်ာ္စရာပါ
ယဥ္ေက်းမယ္ ရုိးသားမယ္
ေသေသသပ္သပ္ ၀တ္မယ္ စားမယ္ 
ငါက ခ်ဥ္ဖတ္ပဲ 
ခ်ဥ္ဖတ္က ခမ္းနားျပတယ္ပဲ ျဖစ္မယ္
အိုးအို႔ ေပ်ာ္စရာပါ
ငါက ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္မပိုင္ဘူး
ထာ၀ရကို အယုံအၾကည္မရွိဘူး 
ငါၾကိဳးစားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ 
ဒီဖက္နားက၀င္ ဟိုဖက္နားကထြက္
အေလးအနက္ၾကီး 
အုိးအို႔ ေပ်ာ္စရာပါ 
ငါက ေခါင္းထဲမွာ အကန္႔အပ်က္ေတြနဲ႔
ငါနင္းထားတဲ့ ျပႆဒါးၾကီးက
ငါ့ဦးေႏွာက္ကို (ကူ)စားပါတယ္
အရည္အခ်င္းညံ့ဖ်င္းေသာ ငါမ်ား 
ေမ့တတ္ေသာ ငါမ်ား 
က်ည္ေတာက္စြပ္ ငါမ်ား 
သံသရာက စက္၀ုိင္းၾကီးလို လည္ပါတယ္
ငါ့မွာ တေရးႏိုး ထထ ေျပးရပါတယ္
စက္ဘီးးအမွတ္နဲ႔ ဘယ္သူလာလာ နင္းေနတာလဲ ။ 

အုိးအုိ႔ ေပ်ာ္စရာပါ 


မႉးဒါရီ
April 22, 2013 at 3:53am

Thursday, August 30, 2012

ေပ်ာ္သလို ၂

by Mhu Darye on Sunday, August 19, 2012 at 4:53am ·

မေတာ္မဆ

ဒီၿငိမ္သက္ေနမွဳႀကီး ထေပါက္ကြဲတဲ့အခါ

ေသးေသးဖြဲဖြဲ လြဲေခ်ာ္ျခင္းမ်ား,အားလုံးဟာ တကယ့္ကို မတန္တဆ

ဘာမွ စိုးရိမ္စရာမရွိ၊ စိုးရိမ္မိခဲ့ရင္

ဘာကို စိုးရိမ္ေနတာလဲ,ဆီ တည့္တည့္၊ စိတ္ကလည္း အလိုအေလ်ာက္

ေကြးေနတဲ့ မ်ဥ္းေျဖာင့္ဟာ အရင္လိုပဲ ၀ို္င္းႀကီးပတ္ပတ္ ဒူေ၀ေ၀

အခ်ိန္မေတာ္ျမည္တဲ့ တယ္လီဖုန္းထဲက အခ်ိန္မေတာ္ သတိရတဲ့စိတ္

မီးျခစ္ေရာ မီးစာေလးပါ ပစ္ထည့္လိုက္ရင္

လက္ရွိအေျခအေနကေန ၀ုန္း၀ုန္းေတာက္သြားမလား

ၾကယ္သီးကို ၾကယ္သီးေပါက္ထဲ ထည့္သြင္းသလိုမ်ိဳး

စနစ္တက် ရင္ၾကားေစ့ထားတာ,

အၾကင္နာစင္စစ္

ေရာက္ရာ ဘယ္ဖက္ အိတ္ကပ္ထဲ

တပါတည္း သယ္ေဆာင္သြားမယ္ဆုိတာလည္း

စာလုံးေပါင္းမွားၿပီး၊ ျပန္ပါမလာေတာ့ ။ ။



မႉးဒါရီ

Friday, July 27, 2012

ယုံၾကည္ခ်က္လား ... မရွိဘူးေလ




အေတြးထဲမွာ ရွိတယ္ ဆိုၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း
ဘာမွ ထပ္မေျပာျဖစ္ၾကတာပါပဲ ။

ေတြေ၀ခဲ့ဖူးတယ္
ေမးရမွာက.. ဆက္ၿပီး ေတြေ၀ၾကမလား ဆုိတာကိုပါ .. ..။

ဘယ္ေတာ့ ျပန္လာမလဲမွာ
ျပန္မလာျဖစ္ေသးဘူးဆိုတဲ့ အိမ္ျပန္ခ်င္စိတ္ဟာ
သိပ္ေဆြးျမည့္စရာေကာင္းတယ္ ။

လူေတြၾကားမွာ ေနခဲ့ပါရက္
လူေတာမတိုးေသးတာ ေရြးခ်ယ္မွဳလို႔ပဲ ေျပာၾကမွာေပါ့ ေမေမ.. ..

ေလွနံဓါးထစ္ မက်င့္နဲ႔ေတာ့လို႔ ..
အဲ့ဒါမတိုင္ခင္အထိေတာ့ လႊတ္ခ်လိုက္သင့္ၿပီ ဆုိတာေတြေတာင္
က်စ္က်စ္ဆုပ္မိတယ္။

လက္သီးဆုပ္ကို ျဖည္ၾကည့္မိေတာ့လည္း
အမွားေရာ အမွန္ေရာဟာ ကိုယ္တိုင္ ပါပဲ ။

ဘယ္ကလာသလဲ ဘယ္ကိုသြားရမလဲ
သံသရာလည္မယ္ မလည္ဘူး မေသခ်ာတာေတာင္
တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုခုကို ေရြးခ်ယ္ရဦးမယ္ ။

'ထာ၀ရ ဘာမွ မျမဲဘူး' တဲ့

ဒါနဲ႔မ်ားေတာင္ အစြဲအလမ္းႀကီးတဲ့ စိတ္ဟာ
ငရဲဲမီးေလာင္သလို .. ..၊

မၿငိမ္းခ်မ္းဘူး ။ ။


မွဴးဒါရီ

Saturday, December 31, 2011

“တမင္ေရွာင္ေျပးပုန္းကြယ္ေနခဲ့ပါတယ္ ”


မ်က္ရည္ ရွားတယ္
ေမတၱာ ရွာတယ္
ေမတၱာရွာေတြ႕ေတာ့
မ်က္ရည္ေတြပါ ျပန္ရွာေတြ႕တယ္ ။

အဲ့သည္ မိန္းမက
အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးေပးတယ္
ပခုံးေပၚက်ေနတဲ့ သူ႔ဆံႏြယ္ရွည္ေတြကို
သူ ႔လက္ညိဳးေလးနဲ႔ အေၾကာင္းမဲ့ ကစားတယ္
အခ်စ္ကို ဘုရားလိုကိုးကြယ္တဲ့အေၾကာင္း
ေ၀ေ၀ဆာဆာေျပာၿပီး
တခ်က္တခ်က္မွာ
ရွည္လ်ားတဲ့မ်က္ေတာင္ေတြၾကားကေန
ရွက္ေၾကာက္သလို ခိုး၀ွက္ၾကည့္တယ္
အဲ့သည္မိန္းမခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ
ပလတ္စတစ္ရည္ေတြေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္စီးဆင္းတဲ့
ေသြးလႊတ္ေၾကာ ေသြးျပန္ေၾကာေတြရွိတယ္
စိတ္ေစညႊန္ရာ လွဳပ္ရွားတဲ့
ႏွဳတ္ခမ္းပါးေလးနဲ႔
ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကိုယ္နားမလည္တဲ့ေနရာမွာ
ႏွစ္ေယာက္မရွိဘူး

စိတ္ခ်င္း ေ၀းသလို
လူခ်င္းလည္း ေ၀းတယ္
ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ မျမဲေၾကာင္းေျပာမိတုိင္း
ခံတြင္းခ်ဥ္တယ္
သတိသြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားတိုင္း
သတိၱေတြပါ ပါသြားတယ္
ေ႐ွ ႔မတိုးဘူး
ေနာက္မဆုတ္ဘူး
ဘယ္မွလည္း မေရာက္ဘူး
ဘာမွလည္း မလိုခ်င္ဘူး


မွဴးဒါရီ 

Friday, October 14, 2011

“ေျပာလက္စအေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ ဆက္လ်ဥ္း၍”



မ်ားမ်ား သိလာတာနဲ႔အမွ်၊ ထင္သေလာက္
ဘာမွလည္းအေရးမႀကီးဘူးဆုိတာပါ သိလာရတယ္ ။
စိတ္ညစ္လာရင္ ဂစ္တာတီးတယ္
/စိတ္ညစ္လာရင္ ဂစ္တာတီးပါ ။
႐ိုးသားႏိုင္သေလာက္ကို ရိုးသားတယ္
/႐ိုးသားႏိုင္သေလာက္ကို ရိုးသားပါ ။
အိပ္ရာ၀င္ခါနီး ေမတၱာပို႔တယ္
/အိပ္ရာ၀င္ခါနီး ေမတၱာပို႔ပါ ။
တခ်က္ခ်က္မွာ ၿငိမ္က်သြားတတ္တာလည္း
ကုိယ္ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ နားမလည္ေသးတဲ့
ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္နည္းတမ်ိဳးပဲ
ၿပီးၿပီးေရာလည္း ေျပာလုိ႔မရဘူး
ေျပာေျပာပဲလည္း ၿပီးလုိ႔မရဘူး ။
နံပါတ္စဥ္ေတြရယ္ ရယ္ေမာသံအက်ိဳးေတြရယ္
ဒါ မေျပာေကာင္းမဆုိေကာင္း ေလဟာနယ္ပဲ
အသက္ရွင္နည္းသိလည္း အသက္႐ွဴလုိ႔မရဘူး
အသက္႐ွဴနည္းသိလည္း အသက္ရွင္လုိ႔မရဘူး ။။
လူခ်င္းလည္း မတူေတာ့
လမ္းခ်င္းလည္း မတူေတာ့
မတူတာေတြကို နားလည္ေပးပုံျခင္းေတာင္ မတူညီၾကဘူး ။
အေရျပားေအာက္မွာ လူကို ၀ွက္ထားတယ္ ။
အျပံဳးေနာက္မွာ အေျဖကို ၀ွက္ထားတယ္ ။
ကယ္တင္ရွင္မ်က္ႏွာဖုံးစြပ္ေအာက္မွာ စိတ္က်ေရာဂါကို ၀ွက္ထားတယ္ ။
ဗီဇဆုိတာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခံသလား ။
ဗီဇဆုိတာ ဆံပင္ေတြရွည္သလို ရွည္လာတတ္သလား ။
ဗီဇဆုိတာ အေကာင္းစားေရေမႊးဆြတ္ၿပီး
သားေကာင္ရွာတတ္သလား ။
ဗီဇဆုိတာ ေၾကးႀကီးႀကီးေပးရတဲ့ လက္သည္းညႇပ္လား ။
ဗီဇဆုိတာ ေခါင္းေၾကာမာလား ။
ဗီဇဆိုတာ ေျမပုံမကြ်မ္းတဲ့ မုိးက်ေရႊကိုယ္လား ။
ဗီဇဆုိတာ အစြဲအလန္းလား ။
ကုိယ့္ကိုယ္ကိုေရာ ျပန္ေမးမိလား ။
ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ၀င္ဆံ့လာတာနဲ႔အမွ်
ႏွလုံးအိမ္က က်ံဳ႕က်ံဳ႕သြားတယ္။
ေခတ္အရ လူျဖစ္ျမန္ရတယ္ဆုိတာ ကူးစက္ျပန္႔ပြားမွဳပဲ ။
အေျခအေနအရ ေရြးခ်ယ္စရာက်န္႐ွိေသးတာ မဂၤလာတစ္ပါးပဲ ။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက ခ်ိဳၿမိန္ပါတယ္ ။
႐ိုးေျမက်ကလည္း ခ်ိဳၿမိန္ပါတယ္ ။
အႏုပညာက ခ်ိဳၿမိန္ပါတယ္ ။
ကတ္ေၾကး/စကၠဴ/ေက်ာက္ခဲ တစ္ႀကိမ္မွာတခုပဲေရြးခြင့္ရၾကတယ္ ။
ႏွာေခါင္း၀က ၀င္ေလ ထြက္ေလေလးကို
သတိလြတ္သြားတာနဲ႔တၿပိဳင္နက္ ေသတာပဲ ။
ႏွဳတ္ခြန္းဆက္သရမွာ ၀န္ေလးတယ္ ။
ႏွဳတ္ဆက္ထြက္ခြာရမွာကို ၀န္ေလးေပးပါ ။
စြန္႔လႊတ္ျခင္းကို ပိုင္ဆုိင္ရမွာ ၀န္ေလးတယ္ ။
ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ရမွာ ၀န္ေလးေပးပါ ။
ရပ္တည္ခ်က္ကို အထင္နဲ႔ခ်ည္း ဆုံးျဖတ္ခံရမွာ ၀န္ေလးတယ္ ။
ရပ္တည္ခ်က္ကို အထင္နဲ႔ခ်ည္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ရမွာ ၀န္ေလးေပးပါ ။

မွဴးဒါရီ

Tuesday, April 5, 2011

”လြမ္းရမွာေတြ မ်ားတယ္”

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို အားကုန္ပစ္လႊတ္လိုက္တယ္။
သိပ္အေ၀းႀကီး မေရာက္ဘူး။
ဖုန္ေတာထဲ ျမက္ပင္လုိ ေခါင္းစိုက္နစ္သြားရုံ။
တိမ္ေတြ မ်က္ရည္က်မွ သူလုိ ငါလုိ ရွင္လိမ့္မယ္
မသိမသာ ၾကည့္ေန။

ျပဴးတူးၿပဲတဲ ျပဴးျပဴးၿပဲၿပဲ ေတြကမွ ျမင္သာထင္သာတယ္ ထင္ၾကတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒါေတြက မၿမဲဘူး။ ဘာေတြကမွလည္း မၿမဲဘူးရယ္။
ေတာ္ရုံတန္ရုံပဲ ေကာင္းပါတယ္။

ညီမေလးေရ... လူဆုိတာ လူလုိေနမွ အဆင္ေျပမွာမို႔။
လူေတြအလည္မွာဆိုေတာ့ လူျမင္သူျမင္ေကာင္းဦးမွ။
သဲထဲေရသြန္တာကမွ အကြက္ေလးက်န္ဦးမယ္ဆုိတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။
 ဟာ..ဘယ္လုိႀကီးလဲ။
ျဖစ္သလို ဆက္ဆံေနၾကတယ္။
အၿမီးရွည္ ၀ါးလုံးတန္း ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ။
ေစ်းသြားမစစ္နဲ႔ေလ
တန္ရာတန္ေၾကးပဲရမွာေပါ့ ေျပာထုတ္လိုက္လိမ့္မယ္
ေခတ္မွီသြားေအာင္ ေခတ္နဲ႔အညီ ပ်က္လုိက္ ျပင္လုိက္။
အေပါစားေလးေတြ သိပ္ေပါတယ္။
၀ါးလုံးကြဲ ရတက္မေအး။

ေရာေသာေဖာေသာ
ေမ်ာပါရာအရပ္မွာ အိမ္စိုက္မိေတာ့မလုိ႔ မဟုတ္လား။
အိပ္မက္ထဲက ပခုံးတဖက္ကို အျပင္ဖက္ဆီဆြဲထုတ္လို႔မွ မရတာႀကီး။
ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထေတြပါလို႔ စိတ္ပါလက္ပါေျဖၾကည့္ပါ။
သူ ႔ဆရာေျပာတဲ့ စိမ္းစိမ္းမဆိုတာ ေက်ာင္းဆရာမေလးေတြ တဲ့။
ေပါင္ၿပဲမယ့္အကြက္ေတြ မလုပ္နဲ႔ ဘာညာ။
လြမ္းရမွာေတြ မ်ားတယ္။
ေကာင္းကင္ဘုံမွာပဲ ေနထိုင္ပါ ေမေမ။
၇ ရက္ေန႔ဆို ေနာက္ဆံမတင္းပဲ
ရန္ကုန္ကေန ဆုတ္ခြာသြားလိုက္ေတာ့မလားလို႔။


မွဴးဒါရီ

Sunday, March 27, 2011

လွန္႔တေစ

လွန္႔တေစ

အသက္ရွဴသြင္းတယ္။
တခုခု ျဖစ္တယ္
အသက္ရွဴထုတ္တယ္။
လက္ဖ်ံရိုးတေလွ်ာက္ က်င္ကနဲ
ေရြ ႔လ်ားမွဳ ျဖစ္တယ္
၀ါက်တေၾကာင္းစီတိုင္းထဲသို႔ က်င္ကနဲ။
အသံက စိတ္အေျခနားထိ တုိးတိုးကပ္တယ္
ေျခာက္ျခားမွဳ ျဖစ္တယ္
ရင္ဘတ္က တယ္လီဖုန္းခြက္ထဲထိ တုိးတိုးကပ္တယ္။
ေၾကာက္တယ္..(တဲ့)
ရယ္ရင္း ရင္နာလာတယ္။
ရင္နာနာနဲ႔ ဆက္ရယ္တယ္။
ယုံၾကည္မွဳက အဓိကက်ဆုံး အုတ္ျမစ္ပါလုိ႔။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႀကံဳဖူးၾကရဲ ႔လား။
၀န္ခံခ်က္အနီးတ၀ိုက္ ဗြက္ေပါက္လို႔။
တံခါးေခါက္ေနတာလည္း မုိးစက္ေတြမွန္းသိရက္နဲ႔ ။
ထြက္ခြာခ်ိန္ကို ေန႔ေရႊ႕ ညေရႊ႕။
က်ဳပ္မွတ္ေက်ာက္ကိုက ညံ့ခ်က္ကြယ္။
ျမန္ျမန္ျပန္လာခဲ့လို႔ မွာမိေသးတယ္။
အေျခအျမစ္မရွိဘူး။
အမွတ္သညာမရွင္ဘူး။


မွဴးဒါရီ

Friday, March 4, 2011

“လြတ္ေနသည္”

နားလည္တာ တလံုးတေလ .. နဲ႔
လုိအပ္မယ္ထင္ရင္ ေအးစက္ လိုက္ပါ
စကားလုံးေတြကိုယ္တိုင္က ေငြ႕ေငြ႕ အူေနေတာ့
ပဲ့တင္ထူးသံ ဟယ္လို အလြတ္ေတြနဲ႔
ေလးပင္ လြတ္ထြက္ေနရပါတယ္

အခါးကို အခါးနဲ႔ ေဖါက္လိုက္မိၿပီ
အေပါက္ေတြေတာ့ ျဖစ္သြားတာပဲ
ထြက္လုိ႔ေတာ့ မရဘူး
ထြက္လုိ႔မရေပမယ့္ ျပန္၀င္ ခ်င္လုိ႔လည္း မရဘူး
ျပန္မ၀င္ခ်င္ေပမယ့္ ထြက္ခြာ သြား ခ်င္ ပါ ၿပီ

စိတ္ရွိသလို ေျပာေနတာ 11:31 PM
ဘာမွ မဟုတ္ဘူးေတာ့ မဟုတ္ဘူး 11:32 PM
၉၉% ဒါမွမဟုတ္ ၀.၉၉ % ျဖစ္ရင္ လည္းျဖစ္မယ္ 11:33 PM
အမွန္ ဒါမွမဟုတ္ အမွား
စေန၏ ေစြျခင္း ေစာင္းျခင္း စုတ္တီးစုတ္ပဲ့ လြဲေခ်ာ္ျခင္းမ်ား
ခ်စ္ရတာ ေ-ါက္ဇယားရွဳပ္တယ္ ေမာင္......
ခဏခတၱေစာင့္စားၿပီးမွ ထပ္မံေခၚဆုိပါရန္ခ်ည္းပဲ လက္ခံရရွိေနပါတယ္။


မွဴးဒါရီ

Saturday, February 5, 2011

အလြန္အကြ်ံ”


မင္းရဲ ႔ မက္လံုးေတြက အနီအ၀ါေတြ မ်ားတယ္
ငါ့စိတ္ကူးေတြက ဘရိတ္မပါတာမ်ားတယ္
ေဖာ္ျပျခင္း မခံရတဲ့ အရွဳပ္အရွင္းေတြၾကား
ကုိယ္စီ ကုိယ္ငွ ကိုယ့္နည္းကိုယ္ဟန္နဲ႔ မွားဖို႔
တေပါက္နွစ္ေပါက္ ေတာ္ရုံတန္ရုံ
ၾကားခဲ့ရဖူးတဲ့ တန္ဖိုးထားတယ္ဆုိတာ
ေနပူမိုးရြာထုတ္မေဆာင္းျဖစ္တဲ့ ငပ်င္းတေကာင္ပိုင္တဲ့ ေခါက္ထီးလုိပဲ။

အဲ့အၿပံဳးေလာက္ေတာ့ သနားတယ္..
အဲ့အၿပံဳးေလာက္ေတာ့ သနားတယ္ကို သနားတယ္...။

တံခါးေခါက္သံကို မၾကားရျခင္းအေၾကာင္းက
နိုးထေလာင္ၿမိဳက္ေနမိလုိ႔ပါလုိ႔ မရွင္းျပျဖစ္ေတာ့ရင္
ေလခြ်န္ၿပီး မိုးေခၚလုိက္ပါ သိမ္းထားပါ
ေမွ်ာ္လင့္ႀကီးစြာ ျပန္ထုတ္ၾကည့္ေပးပါ

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့... ေၾကာင္တေကာင္ကို မင္းက ေၾကာင္လုိ ေခ်ာင္းေနတယ္
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့....တံခါးကို တံခါးလုိ႔ ငါမျမင္ဘူး/တံတားကို တံတားလုိ႔ ငါမျမင္ဘူး
မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ အနားနားကို အေရာက္လာဖို႔သာ သိတယ္
သတင္းစာအေဟာင္းေတြနဲ႔ စကၠဴသေဘာၤ ေခါက္ေနတဲ့ လက္ေတြကို
ဘယ္သူ႔ဆီကရတဲ့ စြမ္းအားေတြနဲ႔ မင္းခုတ္ေမာင္းေနတာလဲ သူငယ္ခ်င္း
သူတို႔နည္းတူ (ငါေလ) ေမ်ာသြားေတာ့တာပဲ...........................။

မွဴးဒါရီ

Tuesday, January 4, 2011

“ခါေနတယ္”


တေနရာရာ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္ေနရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ခ်ိတ္ထားလုိက္
ဘာေတြျဖစ္ျဖစ္ ခ်ိတ္ထားလုိက္
နားတဖက္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ မ်က္ရစ္ေဖာင္းေဖာင္းေပၚမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊
လက္ေကာက္၀တ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္။
ခုမွ မစၾကေသးရင္၊ ဘယ္ေတာ့မွစျဖစ္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး
ခုေနမွ မသိေသးရင္၊ ဘယ္ေတာ့မွ သိလာနုိင္စရာ မရွိဘူး
ရွိေတာ့လည္း ရွိလုိ႔၊ မရွိေတာ့လည္းမရွိလုိ႔
ဥေပကၡာမွာ အနိမ့္ပါးဆုံးအဆင့္ေပါ့
ဟုတ္ကဲ့ မသိေသးပါဘူး၊ ေမးလုိ႔လည္း ေျဖရေသး
ဘာကိုမသိေသးတာလဲ၊ ဘာမွကို မသိေသးတာပါ
တခါတေလက်ေတာ့ အျငင္း၀ါက်ေတြကမွ အနွစ္သာရနဲ႔
ေအာက္သက္ေက်သလိုလုိ နွိမ္ခ်ျခင္းမွာ
ဘယ္ေလာက္မ်ား ငါတုိ႔ ေပ်ာ္ေမြ႕ယဥ္ပါးၾကပါသလဲ
ဒီညလည္း ဟုိညေတြလုိပဲ အိမ္ျပန္ေနာက္က်လိမ့္မယ္
အိမ္ျပန္ေနာက္က်ရင္ တုတ္ေကာက္ခဲ့ မွာမယ့္သူ မရွိေတာ့
အိမ္အ၀င္၀မွာ လက္ကေလးပိုက္ ၿငိမ္သက္ခဲ့၊
တံျမက္စည္းေတြကေတာင္ လြမ္းတယ္ ေမေမ
အိပ္ရာ၀င္ခါနီး ဆံပင္စိုစိုေတြေၾကာင့္ ေခါင္းတျခမ္းကိုက္ေနၿပီ
သူမ်ားရင္ႀကိဳး ၆ေခ်ာင္း၊ ကိုယ့္ရင္ဆီ ေျပာင္းတပ္ၿပီးမွ တီးခတ္ခဲ့သူပါ
ေျခေဆးလက္ေဆး သတၱ၀ါအေပါင္း ေရာဂါဘယကင္းေစဖို႔၊
အရိပ္ထင္ရာ တိမ္ျခင္းနက္ျခင္းကင္းေသာ ေရျဖစ္ပါရေစ...
ညနက္လာေလ.. မ်က္လုံးထဲ အရိပ္ေတြ ထူထဲလာေလပဲ
သြားမယ္လုိ႔ ေျပာမသြားတာက ဘယ္သူ
သြားမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ မသြားနိုင္ေသးတာက ဘယ္သူ
မေျပာမဆိုနဲ႔ ထြက္သြားတာက ဘယ္သူ
နွဳတ္ဆက္ခြင့္လား နွဳတ္ခြန္းဆက္သခြင့္လား
ေခါင္းေမာ့ထားတာလား ေခါင္းငုံ႔ထားရမွာလား
ေခါင္းမခါမိေပမယ့္ မ်က္လုံးေတြေတာ့ ခါေနတယ္။။

မွဴးဒါရီ

Thursday, October 14, 2010

“ဇာတ္ပုိ႔”


ငါ့မွာ ေသြ႕ေျခာက္ရလြန္းလုိ႔
ကိုယ့္ဖေနာင့္ေတာင္ ကိုယ့္ေက်ာေပၚ ျပန္မုိးေတာ့မတတ္

ခံနိုင္တရားဆုိတာ
အစြယ္သြား ေဖြးေဖြးၾကြားၾကြားႀကီးေတြနဲ႔
သားဖ်က္၀ံပုေလြေတြရဲ ႔ အလည္က ေနာက္ဆုံးက်ည္ထုိးထားမယ့္
ေသနတ္တလက္ဆုိရင္...
ေတာ္ပါေတာ့...လုိ႔
ေတာင္းပန္လည္းအပို ျဖစ္ၿပီ

ေလးစားေသာအားျဖင့္
အနွဴးအညႊတ္ ပန္ၾကားေသာအားျဖင့္
တန္ဖိုးထားေသာအားျဖင့္
သနားေသာအားျဖင့္
အားကုိးအားထားျပဳေသာအားျဖင့္
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္

ဒီဇာတ္သိမ္းမွာ
မင္းကိုယ္တုိင္ ေမာင္းျဖဳတ္မွ..။

မွဴးဒါရီ

Tuesday, September 28, 2010

၃ ဂဏန္း

၃ ဂဏန္း

အေၾကာင္းအရာေတြ တိုက္ဆိုင္တယ္ဆုိၿပီး
အစကေန ျပန္အလြမ္းသယ္ရမွာလား?
နေ၀တိမ္ေတာင္ ကလယ္ကလယ္ မလုပ္စမ္းနဲ႔
နင့္ကို မုန္းတဲ့အေၾကာင္း မေျပာမိခဲ့ဘူးလား...
( ငါက ေမ့တတ္တယ္။ )
ေအးေဆးေပါ့ ၆လစာ ဆံပင္ေတြ ရွည္လာၿပီပဲ
ကမာၻႀကီးကေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ ကဗ်ာမဆန္ပါ
ေျပာခ်င္ရာ ေျပာ၊ ေရးခ်င္ရာ ေရးရန္ အသက္ရွင္ေနထိုင္၏
ခပ္ပါးပါး ဒႆနတခု ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္
သတိၱဆုိတာ အျမင္မေတြ႕ တုိင္း ပတ္ရမ္းတတ္တဲ့ လက္သီးထုိးပြဲကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။
သေဘာထားမတိုက္ဆုိင္မွဳမ်ားအား
လြတ္လပ္စြာ အလြဲသုံးစားလုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိေစ
လူသြားလမ္းမွာ လဲွအိပ္ေနရင္ေတာ့ ..တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အနင္းခံရနိုင္တယ္
မႀကိဳက္ဘူး မႀကိဳက္ဘူး လုံး၀ကို မမိုက္ဘူး
ညေတြ လူးလိွမ့္နုိးထလာၿပီဆိုရင္
မ်က္လုံးေတြကို အသာအယာခ်က္ထုိးၿပီး
ေလထုထဲက အသက္ဓါတ္ ၂၀ရာနွဳန္းကို ေခြ်တာရွဴရွိဳက္ေနရတာ..
မျဖစ္နိုင္တာကိုမွ သုံးဘ၀စာ ပါ၀င္ပတ္သတ္ခြင့္နဲ႔
မနက္၆နာရီထုိးတဲ့အထိ... မလွဳပ္မယွက္ သုံးလ (ဘာေတြလဲကြာ..!)
ဒီနားလည္စာနာေပးျခင္းမွာ ခင္ဗ်ားေလးထင္သလို နွစ္မ်က္နွာ မပါဘူး
ေရွ႕တူတူၾကည့္ၿပီး ဆက္သေရြ႕ မရပ္သေရြ ႕
အထက္ေအာက္ယွဥ္ၿပီး ဘ၀ပ်က္၊မပ်က္ မဆုံးျဖတ္နိုင္
ဆႏၵေတြကို ဆႏၵေတြကသာ သတ္နုိင္လိမ့္မယ္
ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေျပာမယ့္စကား အရင္ ကိုယ့္နား ခံသာ၊ မခံသာ
ေရာမခ်နဲ႔ ေစာဒက မတက္နဲ႔
သုိ႔ေလာ သို႔ေလာ.. ဒီလုိလုိ ဟုိလုိလုိေတြ..
ခံစားမိသမွ် အမွိဳက္ဆုိရင္ေတာ့
အဟမ္းၿပီးရင္ တပါတည္း ထီြ ပစ္ဖို႔ တနည္းတည္း
ေက်ာခိုင္းထားတဲ့ အရပ္ကလည္း ေနထြက္ခ်င္ထြက္မယ္
ဓာတ္ပုံေတြကို မ်က္လုံးထဲကကို မထြက္ဘူး တဲ့
လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ရက္စၿပီး လက္သီးဆုပ္လုိက္ရင္ နာေနတုန္းပဲ။

မွဴးဒါရီ

Thursday, August 12, 2010

အရူး ၁

ဒီကဗ်ာကို ကဗ်ာလိုေရးဖို႔
ဘယ္ေလာက္ ႀကိဳးစားခဲ့ရသလဲ
စကားအျဖစ္ ၀တၳရားေက်ပြန္မွဳအျဖစ္နဲ႔ေတာင္မွ
ေမးခြန္းမထုတ္ၾကပါနဲ႔လားကြယ္.. .. ..
လြင့္လြင့္ေမ်ာေမ်ာ..
မုိးထဲရည္ထဲ၊ သံသရာထဲ
လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့တယ္
ေအးျမျခင္းေတြ ကိုယ့္ထံ ကူးစက္မလာဘူး
အမ်ား နားလည္ေအာင္လည္း ကိုယ္က ေနမျပတတ္ဘူး
သူ႕ မ်က္လုံးေတြထဲက အဓိပၸာယ္ေတြ ကိုယ္ဆြဲမထုတ္တတ္ဘူး
မ်က္လႊာေတြသာ ခဏခဏ ခ်ျဖစ္တယ္
ရင္တုန္ပန္းတုန္ အကၡရာေတြ သူေရးျခစ္ေတာ့
မ်က္လုံးေလး ေပကလပ္ကလပ္
ကိုယ့္ရင္ခုန္သံကိုယ္ လိုက္လိုက္ဖမ္း
ကိုယ့္အရိပ္ကိုယ္ လိုက္လိုက္ဖမ္း
ကိုယ့္သိပ္သည္းမွဳနဲ႔ကိုယ္မြန္းက်ပ္ေနရ။
ေပ်ာ္ခ်င္တယ္.. က်န္တာေတြ ဂရုမစိုက္အားဘူးဆိုေတာ့
ေပ်ာ္ခ်င္တယ္မလား ေပ်ာ္လိုက္ပါလားတဲ့
ဟုတ္မွာ ေပ်ာ္ခ်င္ရင္ လြယ္လြယ္ေလး
ကိုယ္ သံေယာင္ လိုက္မိတယ္
သူငယ္ခ်င္း.. ကိုယ့္ေျခေထာက္ေရွ႕ မင္းေျခထိုးခံေပးမလား
ေမွာက္လဲက်တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လက္ညိဳးထိုး
ဟားတိုက္ရယ္ပစ္လုိက္ရရင္ ေကာင္းသြားမွာပါ

မွဴးဒါရီ

Monday, August 9, 2010

“ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ပိတ္ထားတဲ့ တံခါး”


ကြ်န္မမွာ
သူရဲေကာင္း နွစ္ေယာက္ရွိတယ္..
တေယာက္က ကြ်န္မတို႔ကို စိတ္ခ်လက္ခ်ထားရစ္ ထြက္ခြာခဲ့ၿပီး
ေနာက္တေယာက္က နီးနီးေလးနဲ႔ ေ၀းေနခဲ့ ေ၀းေနတုန္းရယ္..။

သံေယာဇဥ္ေနာက္မွာ
ေမွာ္ေရာင္ ျမဴေရာင္ေတြ....
ၾကည့္လုိက္စမ္းပ
ခုခဏ က ခဏခဏ ျပန္မလာဘူး
ျပန္မရနိုင္ဘူး ဆိုပါေတာ့
ဘာကို ကြ်န္မတို႔ ဆုေတာင္းၾကမလဲ?
ျပည့္ဖို႔ ေသခ်ာေနတဲ့ ဆုေတြပဲ ထပ္ထပ္ေတာင္းမလား
မျပည့္ဖို႔ ေသခ်ာေနတဲ့ ဆုကိုပဲ ထပ္ေတာင္းၾကမလား။

ေဖေဖ့ပါးစပ္မွာ
ေရပန္းစားဆုံးစကားတခြန္းက
ေခြးၿမီးေကာက္ေတြ။



အားလုံး ေခါင္းငုံ႕
ၿငိမ္ခ်လိုက္.. ... ..

ေနာက္ထပ္တိတိပပ အေရးပါသက္ေရာက္မွဳမရွိတဲ့
မိုးစက္ေလးတေပါက္...ရဲ ႔
ကမာၻေျမႀကီးနဲ႔ ရုိက္ခတ္မိတဲ့အသံ
ၿပီးေတာ့ လြင့္စင္ ဖြာထြက္သြားတဲ့အသံ
ေနာက္...ရွတတ သံေ၀ဂ ဟာ အိမ္ျပန္လာေနတဲ့အသံ

ထီးစိမ္းေလးတေခ်ာင္းလို
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေခါက္စည္းမိၿပီ

ျဖစ္စလြယ္ ဆုံခဲ့ၾကတာ မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္းကိုေျပာဖို႔
တိုင္တည္ဖို႔
ခ်စ္ရေသာ ေမေမ၊
ကြ်န္မရဲ ႔ ကိုယ္ေစာင့္နတ္သခင္ ဘယ္မွာလဲ.. ... ..
.. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ...
.. .. ... .. .. ... .. .. ... .. .. ...
အလင္းကို၀ွက္လိုက္တဲ့
လက္ေခ်ာင္းရွည္ရွည္ေတြနဲ႔
ပတ္သတ္မွဳ မကုန္ခမ္းသမွ်
ၾကယ္ေဖ်ာက္ဆိပ္ေတြၾကား

ေခၚသံဟာ
တိုးတလွည့္ က်ယ္တလွည့္
ပုန္းတလွည့္ ေပၚတလွည့္
ေမွ်ာ္တလွည့္ မေမွ်ာ္တလွည့္

ေရာင္စုံေတာက္ပေနတဲ့ သက္တန္႔ ကိုမွ
အျဖဴေရာင္ဆုိးခ်င္ခဲ့တဲ့ ကေလးတေယာက္လို..

ေဒါသႀကီးၿပီး မေပါက္ကြဲျပတတ္တဲ့
နွဳတ္ခမ္းေတြလို.. ... ..။



ညီမေလးက ေျပာတယ္ မႀကီးကို သနားတယ္တဲ့
ေမာင္ေလးက ဖုန္းဆက္တယ္ သတိရေနတယ္
ဒါေပမယ့္ မျပတ္သားေသးဘူးတဲ့
ကိုႀကီးက ေမးတယ္....ဘာကိစၥၿပံဳးျပေနတာလဲနင္က တဲ့
မ်က္စိနာေနတာပါ....ေဖေဖရယ္လုိ႔ ေျဖရင္း
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ပတ္သတ္ရင္
သမီးႀကီးက သိပ္စိတ္ကူးယဥ္ဆန္လြန္းတယ္ေျပာတဲ့
ေမေမ့ကို သတိတရနဲ႔ သတိေတြရ

တံခါးဆီလွမ္းေနတဲ့လက္ တု႔ံကနဲ
နွင္းနီနီေတြ ရုတ္ခ်ည္းသဲလာ
အခ်ိန္ေတြက အခ်ိန္သိပ္မွန္လြန္းတဲ့အခါ
ကြ်န္မေလ
ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ကိုယ့္ကုိယ္ကို ဆြဲဖြင့္ရဲေတာ့မွာလဲ.. ... ..။


မွဴးဒါရီ

Friday, July 9, 2010

“အဆိပ္”

ဒီအခ်ိန္မွာ
ဘာကိုမွ ဖမ္းမမိဘူး

မေသသပ္တဲ့ အဖာအခ်ဳပ္ေတြ ကေန
တစိမ့္စိမ့္ ...
မေျပလည္ေသးတဲ့ အစိုင္အခဲေတြ ကေန
တစိမ့္စိမ့္ ...
တနင့္တပိုး ေသာကေတြ ကေန
တစိမ့္စိမ့္ ...

ဘာမွကို မေၾကာက္ ခဲ့ဖူး
အခု ေၾကာက္တယ္
ျဖစ္ပ်က္လာမွာေတြကို ေၾကာက္တယ္
ပတ္သတ္လာမွာေတြကို ေၾကာက္တယ္
ေနာက္ေက်ာကေန နာမည္လွမ္းေခၚ ခံရမွာေတြ ေၾကာက္တယ္
အေၾကာက္ႀကီး ေၾကာက္ေနတာေတြကို ေၾကာက္တယ္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ ေၾကာက္တယ္
ေလွ်ာ္သြားမွာ ကိုလည္း ေၾကာက္တယ္

ျဖစ္နိုင္ရင္
ကုိယ့္လည္မ်ိဳ ကိုယ္ ဓားေထာက္ထားခ်င္တယ္
ခဏခဏ မုန္းတယ္လို႔ ေျပာတာကိုလည္း ဓားေထာက္ထားခ်င္တယ္
မၾကားလိုက္န႔ဲ ၊ ၾကားလိုက္ရုံနဲ႔ ေၾကာက္စိတ္၀င္လာတာကိုလည္း ဓားေထာက္ထားခ်င္တယ္

စာနာတတ္ရင္
ၿပီးပါၿပီ လို႔
လြယ္လြယ္ ပြဲ သိမ္း ေပး ရုံ
စာနာခဲ့ရင္
မိုက္မဲျခင္းေတြအတြက္
အနာတရ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ တန္ဖိုးေတြကို
ေနာက္ထပ္ မခ်ိဳး ဖဲ့ မိေစဖို႔ ထိန္းခ်ဳပ္လိုက္ရုံ

တကယ္တမ္းက်
မျဖစ္နိုင္မွန္း သိသိႀကီး
ကိုယ့္ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ ကိုယ္
က်ိန္စာ သင့္လို႔.........................................................၊

ေမာပန္းႏြမ္းနယ္ ေနတာကလြဲၿပီး
ခုေလာေလာဆယ္
ဘာမွကို ဖမ္းမမိဘူး။။။။။။။။။။။။

မွဴးဒါရီ

Sunday, June 6, 2010

"ကုိမာ"

တြန္႔လူး မျပ နုိင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္
ေအးခဲ ၿငိမ္သက္...
ညည္းသံေတြ အသက္ရွဴ ၾကပ္ေနတဲ့
နွဳတ္ခမ္းဖ်ားမွာ
မီးေတာက္လဲ့လဲ့ေလး ေတာက္စား ခ်ိန္
ေ၀ဒနာဟာ
အနွဴးညံ့ဆုံး ဆြဲေဆာင္မွဳ.......................။

မွိတ္ထားတဲ့ မ်က္လုံးကို မဖြင့္ရဲသလို
စိုရႊဲေနတဲ့ မ်က္ရည္မ်ားကို မသုတ္ရဲ
မွိန္ေဖာ့ေဖာ့ ေလာင္ကြ်မ္းျခင္းကို မၿငိမ္းရဲသလို
ေအးစက္မာေၾကာေသာ ၿငိတြယ္ျခင္း တစုံတရာကိုမွ မျငင္းဆိုရဲ

လႊတ္ခ်လိုက္ရသမွ်မွာ
ျပန္အလိုခ်င္ဆုံးက
မိသားစု စိတ္တူကိုယ္တူ ရယ္ေမာသံ တခုတည္း...................၊

ဒီလိုနဲ႔
လက္ေတြ႔ ဘ၀ ဟာ
အိပ္မက္ဆိုး မ်ား ထက္
အိပ္မက္ ဆိုး ပိုဆန္ ေနတယ္။

မွဴးဒါရီ

Monday, March 15, 2010

မေပးျဖစ္ေတာ့တဲ့ ေပးစာတေစာင္..

တခါတေလ ဆိတ္ဆိတ္ ေနမိရျခင္းအေၾကာင္းရင္းက ဆူညံစြာ ခံစားေနရလို႔ ျဖစ္တယ္။ (ရႊန္းမီ)

မလိုအပ္ေတာ့သေယာင္နဲ႔ လိုအပ္ေနတာက ဘာမ်ားလဲ?
ဆႏၵ ရွိေနတဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြထဲက
မလိုအပ္တဲ့အရာ၊ မအပ္စပ္တဲ့အရာ၊ မလိုသင့္တဲ့အရာ ...
အေတာ္မ်ားမ်ား ဖယ္လိုက္ၿပီးရင္
လိုသလို မျဖစ္နုိင္တဲ့၊ ျဖစ္နိုင္တာကိုသာ လက္ခံ လိုအပ္ေနရတဲ့
အလိုခ်င္ခံ လူသားတေယာက္ပီပီ ကြ်န္ေတာ္ က်န္တယ္။

ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ဘယ္ပုံဘယ္နည္း ရွင္သန္ရာမွာ
ဘယ္သူ ႔ ေထာက္ခံ ခ်က္မွ မလိုဘူး တဲ့.....................။ (အမည္မသိ)

ေျပာခ်င္တာက...
တခါတေလ အသက္အရြယ္ကြာဟခ်က္ကို ေခါက္ၿပီး
၂လက္မပတ္လည္ မ်က္မွန္ေဘာင္ေအာက္ကေန
အျပစ္ရွိ တရားခံ တေယာက္ကို ၾကည့္သလိုမ်ိဳး
မ်က္ေထာင့္နီႀကီးနဲ႔ မၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ေနပါဦး ေဖေဖ။

ေကာင္းကင္မွာ တံခါး ရွိမရွိ ေတာင္ မေသခ်ာပဲ
ေကာင္းကင္တံခါး တျခမ္း ျဖစ္ျဖစ္ ပြင့္လာဖို႔ ေမွ်ာ္လို ေမွ်ာ္မိရ
ကြ်န္ေတာ္ပင္ပန္းလွခ်ည္လို႔ ကိုယ့္အတၱ ကို ေဖးေဖးမမ တဖြဖြ.......(ဟန္နီ)
ဒါနဲ႔ပဲ အလုပ္မျဖစ္ ေတာ့ဘူး။

ေလာကႀကီးနဲ႔ ခ်ီ ၿပီး ေျပာလာရင္ ေလပါတယ္ အာခံမိရာက အစ
အေျခအျမစ္မရွိတဲ့စြပ္စြဲခ်က္ေတြ လြင့္လာရင္ တကူးတက မရွင္း ျပတတ္တာက အဆုံး
ေျပာေနတာကိုက မေျပာသလိုျဖစ္ေနေတာ့
မေျပာမိတာေတြက ေျပာလိုက္သလို ျဖစ္ျဖစ္သြား...(ကိုမ်ိဳး)
ဆက္၍ ဆက္ရန္ မ်ားစြာနဲ႔
ကြ်န္ေတာ့သံသရာ အကုသိုလ္စိတ္ကူးနယ္မွာ လြင့္ လြင့္ လူးေနျပန္ေရာ..။

....................
ဖိအားဆတူ တန္ျပန္တြန္းကန္တတ္တဲ့ စပရင္လို၊ က်င့္ၾကံၾကတာျခင္းအတူတူ
ကြ်န္ေတာ္ မလိမၼာသည့္တိုင္ မဆိုးခဲ့ဘူး ဆိုတာေလာက္ေလးကို
သည္းခံ နားေထာင္ေပးဖို႔
ရြယ္ထားတဲ့ လက္ကို ေဖ်ာင္းဖ်...
ဧည့္သည္အေပၚ ဧည့္၀တ္ေက်ေအာင္ ျပံဳးတဲ့ အၿပံဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္
အမွားမကင္းတဲ့ လူငယ္ေတြလို႔ ဆင္ျခင္ ၾကည့္ေပးပါဦး ေဖေဖ။

အသြားအျပန္ နားလည္မွဳ နဲ႔ သူစိမ္းေတြ ရင္းနွီး သြားၾကခ်ိန္မွာ
မိသားစု၀င္ေတြၾကားက ေမတၱာေခါင္းပါး ေသြးေအး တိုက္ပြဲ....
သည့္ေနာက္..
ကြ်န္ေတာ့္ညဟာ မိဘမဲ့ကေလးတေယာက္ရဲ႕ အိမ္မက္ဆိုးေတြနဲ႔
ဘာကြာျခားေသးလဲ?

.................
မိုးတိမ္ေတာင္ပံေတြ ပါသည္ျဖစ္ေစ မပါသည္ျဖစ္ေစ
လြတ္လပ္ျခင္း အမွန္တကယ္ ရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ
မိဘအိမ္ကဲ့သို႔ ေႏြးေထြးသည္ျဖစ္ေစ၊ မေႏြးေထြးသည္ျဖစ္ေစ
တကယ္ ေပ်ာ္ရသည္ျဖစ္ေစ၊ မေပ်ာ္ရေတာ့သည္ျဖစ္ေစ
နာက်ဥ္းမွဳအေပါင္း မီးထိုးထားတဲ့ အင္ဂ်င္နဲ႔
ဦးတည္ခ်က္မလိုတဲ့ ဂီယာ တခ်က္ ေစာင့္ထိုးလိုက္ၿပီးရင္
ပုထုစဥ္ ပီသစြာ...၊
ကြ်န္ေတာ္ ပ်ံ သန္း သြား လိုက္ ရုံ လြယ္ပါတယ္
....................
ေမ့ေမ့ မ်က္ရည္ေတြကို ဂရုစိုက္လိုက္ပါ ေဖေဖ။

မွဴးဒါရီ

Thursday, January 28, 2010

“အျပင္းစား ရစ္သမ္”

တကယ္မၾကားရေတာ့တဲ့ အသံေတြ
ပဲ့တင္ေနတဲ့ နားစည္....

တကယ္မလွဳပ္ခတ္ပဲ ျမည္ေနတဲ့
ဂစ္တာ...

နွလုံးသား ၿငိမ္ေဆးေလး စားၿပီး
အိပ္ ယာ ၀င္ ေနက် သံသရာ

နင့္ရင္ခြင္ဟာ ဘယ္ေလာက္ ေႏြးလိမ့္မလဲ အေတြးကို
ေခါင္းအုံးထားတဲ့ ဒီဇင္ဘာ...

မနက္ျဖန္ (သုိ႔) ဘယ္ေသာအခါတြင္
ေမ့ရန္...။

မွဴးဒါရီ

Thursday, January 7, 2010

“အရူးစကား”

“အရူးစကား”

အမွန္တရားဆုိတာ..
က်ဳပ္ ဘယ္ေတာ့မွ ၀န္မခံ ေတာ့မယ္ အမွား တခုပဲ

နွစ္သစ္ကူးမွာ ပါေကးရိုက္ၿပီး ေဆးသုတ္လိုက္တဲ့
နံရံ တခ်ိဳ ႕တ၀က္ နဲ႔
မီးပုံပြဲ က်င္းပလိုက္တဲ့ အၿငိဳးအေတးေတြထဲ
ခင္ဗ်ား ဓာတ္ပုံက အေရာင္ေတာင္ ျပယ္ေနၿပီ

ဘာမွ မျဖစ္ဘူး ဆို ဘာမွ မျဖစ္ဘူး .........................

အရူးစကားေပမယ့္
လို တိုး ပို ေလ်ာ့ ရန္ အေၾကာင္းတစုံတရာမရွိ...။

မွဴးဒါရီ