Showing posts with label ခ်စ္ျခင္းေလာင္းရိပ္ေအာက္ဆီက. Show all posts
Showing posts with label ခ်စ္ျခင္းေလာင္းရိပ္ေအာက္ဆီက. Show all posts

Tuesday, October 2, 2012

"ကေယာင္ကတမ္းနဲ႔ဆို ေျပာေနက်စကားက ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမွာလဲ"


by Mhu Darye on Friday, August 3, 2012 at 11:52pm

မေန႔ကတင္ ခက္ေတာ့မယ္လို႔ ေျပာ
ေျပာၿပီးေတာ့ ျပံဳး ျပံဳးေနမိ၊
ခုထိ မ်က္ႏွာမလႊဲရေသးဘူး
ကံကို မယုံေပမယ့္ ဆူးပုံ နင္းရဲသလားေပါ့
တစ္ခုခုအတြက္၊ တစ္ေယာက္ေယာက္အတြက္၊
တစ္သက္မွာ တစ္ခါေလာက္ျဖစ္ျဖစ္၊
ေလေရာမိုးေရာ ၿငိမ္မွ ဘာထ,ထျဖစ္သလဲ
ခန္းဆီးစကို ဖြင့္လိုက္၊ ပိတ္လိုက္
ဟမ္းဖုန္းကို ကိုင္လုိက္၊ ခ်လိုက္
ကိုယ့္ေနာက္ကြယ္မွာဆုိတဲ့ သံသယကိုလည္း ျဖည္ရဦးမယ္
တပ္အပ္မျမင္ရတာေတြအတြက္
၃မိနစ္ထက္ပို ဗ်ာမမ်ားဖို႔၊
သတိရတိုင္း လက္လွမ္းမီမွာ စာအုပ္ထဲ ခုန္ခုန္ခ်
ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေတာ့ နားလည္ပါတယ္
စာဖတ္ျပေနတဲ့အသံကို စိတ္ကူးယဥ္လိုက္မိတာနဲ႔
တြယ္တာမွဳဟာ လက္ေခ်ာင္းထိပ္ေတြဆီကေန
ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္သြား။ ။


မႉးဒါရီ

Thursday, August 30, 2012

ေပ်ာ္သလို ၂

by Mhu Darye on Sunday, August 19, 2012 at 4:53am ·

မေတာ္မဆ

ဒီၿငိမ္သက္ေနမွဳႀကီး ထေပါက္ကြဲတဲ့အခါ

ေသးေသးဖြဲဖြဲ လြဲေခ်ာ္ျခင္းမ်ား,အားလုံးဟာ တကယ့္ကို မတန္တဆ

ဘာမွ စိုးရိမ္စရာမရွိ၊ စိုးရိမ္မိခဲ့ရင္

ဘာကို စိုးရိမ္ေနတာလဲ,ဆီ တည့္တည့္၊ စိတ္ကလည္း အလိုအေလ်ာက္

ေကြးေနတဲ့ မ်ဥ္းေျဖာင့္ဟာ အရင္လိုပဲ ၀ို္င္းႀကီးပတ္ပတ္ ဒူေ၀ေ၀

အခ်ိန္မေတာ္ျမည္တဲ့ တယ္လီဖုန္းထဲက အခ်ိန္မေတာ္ သတိရတဲ့စိတ္

မီးျခစ္ေရာ မီးစာေလးပါ ပစ္ထည့္လိုက္ရင္

လက္ရွိအေျခအေနကေန ၀ုန္း၀ုန္းေတာက္သြားမလား

ၾကယ္သီးကို ၾကယ္သီးေပါက္ထဲ ထည့္သြင္းသလိုမ်ိဳး

စနစ္တက် ရင္ၾကားေစ့ထားတာ,

အၾကင္နာစင္စစ္

ေရာက္ရာ ဘယ္ဖက္ အိတ္ကပ္ထဲ

တပါတည္း သယ္ေဆာင္သြားမယ္ဆုိတာလည္း

စာလုံးေပါင္းမွားၿပီး၊ ျပန္ပါမလာေတာ့ ။ ။



မႉးဒါရီ

Saturday, December 31, 2011

“တမင္ေရွာင္ေျပးပုန္းကြယ္ေနခဲ့ပါတယ္ ”


မ်က္ရည္ ရွားတယ္
ေမတၱာ ရွာတယ္
ေမတၱာရွာေတြ႕ေတာ့
မ်က္ရည္ေတြပါ ျပန္ရွာေတြ႕တယ္ ။

အဲ့သည္ မိန္းမက
အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးေပးတယ္
ပခုံးေပၚက်ေနတဲ့ သူ႔ဆံႏြယ္ရွည္ေတြကို
သူ ႔လက္ညိဳးေလးနဲ႔ အေၾကာင္းမဲ့ ကစားတယ္
အခ်စ္ကို ဘုရားလိုကိုးကြယ္တဲ့အေၾကာင္း
ေ၀ေ၀ဆာဆာေျပာၿပီး
တခ်က္တခ်က္မွာ
ရွည္လ်ားတဲ့မ်က္ေတာင္ေတြၾကားကေန
ရွက္ေၾကာက္သလို ခိုး၀ွက္ၾကည့္တယ္
အဲ့သည္မိန္းမခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ
ပလတ္စတစ္ရည္ေတြေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္စီးဆင္းတဲ့
ေသြးလႊတ္ေၾကာ ေသြးျပန္ေၾကာေတြရွိတယ္
စိတ္ေစညႊန္ရာ လွဳပ္ရွားတဲ့
ႏွဳတ္ခမ္းပါးေလးနဲ႔
ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကိုယ္နားမလည္တဲ့ေနရာမွာ
ႏွစ္ေယာက္မရွိဘူး

စိတ္ခ်င္း ေ၀းသလို
လူခ်င္းလည္း ေ၀းတယ္
ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ မျမဲေၾကာင္းေျပာမိတုိင္း
ခံတြင္းခ်ဥ္တယ္
သတိသြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားတိုင္း
သတိၱေတြပါ ပါသြားတယ္
ေ႐ွ ႔မတိုးဘူး
ေနာက္မဆုတ္ဘူး
ဘယ္မွလည္း မေရာက္ဘူး
ဘာမွလည္း မလိုခ်င္ဘူး


မွဴးဒါရီ 

Friday, October 14, 2011

“ေျပာလက္စအေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ ဆက္လ်ဥ္း၍”



မ်ားမ်ား သိလာတာနဲ႔အမွ်၊ ထင္သေလာက္
ဘာမွလည္းအေရးမႀကီးဘူးဆုိတာပါ သိလာရတယ္ ။
စိတ္ညစ္လာရင္ ဂစ္တာတီးတယ္
/စိတ္ညစ္လာရင္ ဂစ္တာတီးပါ ။
႐ိုးသားႏိုင္သေလာက္ကို ရိုးသားတယ္
/႐ိုးသားႏိုင္သေလာက္ကို ရိုးသားပါ ။
အိပ္ရာ၀င္ခါနီး ေမတၱာပို႔တယ္
/အိပ္ရာ၀င္ခါနီး ေမတၱာပို႔ပါ ။
တခ်က္ခ်က္မွာ ၿငိမ္က်သြားတတ္တာလည္း
ကုိယ္ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ နားမလည္ေသးတဲ့
ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္နည္းတမ်ိဳးပဲ
ၿပီးၿပီးေရာလည္း ေျပာလုိ႔မရဘူး
ေျပာေျပာပဲလည္း ၿပီးလုိ႔မရဘူး ။
နံပါတ္စဥ္ေတြရယ္ ရယ္ေမာသံအက်ိဳးေတြရယ္
ဒါ မေျပာေကာင္းမဆုိေကာင္း ေလဟာနယ္ပဲ
အသက္ရွင္နည္းသိလည္း အသက္႐ွဴလုိ႔မရဘူး
အသက္႐ွဴနည္းသိလည္း အသက္ရွင္လုိ႔မရဘူး ။။
လူခ်င္းလည္း မတူေတာ့
လမ္းခ်င္းလည္း မတူေတာ့
မတူတာေတြကို နားလည္ေပးပုံျခင္းေတာင္ မတူညီၾကဘူး ။
အေရျပားေအာက္မွာ လူကို ၀ွက္ထားတယ္ ။
အျပံဳးေနာက္မွာ အေျဖကို ၀ွက္ထားတယ္ ။
ကယ္တင္ရွင္မ်က္ႏွာဖုံးစြပ္ေအာက္မွာ စိတ္က်ေရာဂါကို ၀ွက္ထားတယ္ ။
ဗီဇဆုိတာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခံသလား ။
ဗီဇဆုိတာ ဆံပင္ေတြရွည္သလို ရွည္လာတတ္သလား ။
ဗီဇဆုိတာ အေကာင္းစားေရေမႊးဆြတ္ၿပီး
သားေကာင္ရွာတတ္သလား ။
ဗီဇဆုိတာ ေၾကးႀကီးႀကီးေပးရတဲ့ လက္သည္းညႇပ္လား ။
ဗီဇဆုိတာ ေခါင္းေၾကာမာလား ။
ဗီဇဆိုတာ ေျမပုံမကြ်မ္းတဲ့ မုိးက်ေရႊကိုယ္လား ။
ဗီဇဆုိတာ အစြဲအလန္းလား ။
ကုိယ့္ကိုယ္ကိုေရာ ျပန္ေမးမိလား ။
ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ၀င္ဆံ့လာတာနဲ႔အမွ်
ႏွလုံးအိမ္က က်ံဳ႕က်ံဳ႕သြားတယ္။
ေခတ္အရ လူျဖစ္ျမန္ရတယ္ဆုိတာ ကူးစက္ျပန္႔ပြားမွဳပဲ ။
အေျခအေနအရ ေရြးခ်ယ္စရာက်န္႐ွိေသးတာ မဂၤလာတစ္ပါးပဲ ။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက ခ်ိဳၿမိန္ပါတယ္ ။
႐ိုးေျမက်ကလည္း ခ်ိဳၿမိန္ပါတယ္ ။
အႏုပညာက ခ်ိဳၿမိန္ပါတယ္ ။
ကတ္ေၾကး/စကၠဴ/ေက်ာက္ခဲ တစ္ႀကိမ္မွာတခုပဲေရြးခြင့္ရၾကတယ္ ။
ႏွာေခါင္း၀က ၀င္ေလ ထြက္ေလေလးကို
သတိလြတ္သြားတာနဲ႔တၿပိဳင္နက္ ေသတာပဲ ။
ႏွဳတ္ခြန္းဆက္သရမွာ ၀န္ေလးတယ္ ။
ႏွဳတ္ဆက္ထြက္ခြာရမွာကို ၀န္ေလးေပးပါ ။
စြန္႔လႊတ္ျခင္းကို ပိုင္ဆုိင္ရမွာ ၀န္ေလးတယ္ ။
ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ကို စြန္႔လႊတ္လိုက္ရမွာ ၀န္ေလးေပးပါ ။
ရပ္တည္ခ်က္ကို အထင္နဲ႔ခ်ည္း ဆုံးျဖတ္ခံရမွာ ၀န္ေလးတယ္ ။
ရပ္တည္ခ်က္ကို အထင္နဲ႔ခ်ည္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ရမွာ ၀န္ေလးေပးပါ ။

မွဴးဒါရီ

Sunday, March 27, 2011

လွန္႔တေစ

လွန္႔တေစ

အသက္ရွဴသြင္းတယ္။
တခုခု ျဖစ္တယ္
အသက္ရွဴထုတ္တယ္။
လက္ဖ်ံရိုးတေလွ်ာက္ က်င္ကနဲ
ေရြ ႔လ်ားမွဳ ျဖစ္တယ္
၀ါက်တေၾကာင္းစီတိုင္းထဲသို႔ က်င္ကနဲ။
အသံက စိတ္အေျခနားထိ တုိးတိုးကပ္တယ္
ေျခာက္ျခားမွဳ ျဖစ္တယ္
ရင္ဘတ္က တယ္လီဖုန္းခြက္ထဲထိ တုိးတိုးကပ္တယ္။
ေၾကာက္တယ္..(တဲ့)
ရယ္ရင္း ရင္နာလာတယ္။
ရင္နာနာနဲ႔ ဆက္ရယ္တယ္။
ယုံၾကည္မွဳက အဓိကက်ဆုံး အုတ္ျမစ္ပါလုိ႔။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႀကံဳဖူးၾကရဲ ႔လား။
၀န္ခံခ်က္အနီးတ၀ိုက္ ဗြက္ေပါက္လို႔။
တံခါးေခါက္ေနတာလည္း မုိးစက္ေတြမွန္းသိရက္နဲ႔ ။
ထြက္ခြာခ်ိန္ကို ေန႔ေရႊ႕ ညေရႊ႕။
က်ဳပ္မွတ္ေက်ာက္ကိုက ညံ့ခ်က္ကြယ္။
ျမန္ျမန္ျပန္လာခဲ့လို႔ မွာမိေသးတယ္။
အေျခအျမစ္မရွိဘူး။
အမွတ္သညာမရွင္ဘူး။


မွဴးဒါရီ

Friday, March 4, 2011

“လြတ္ေနသည္”

နားလည္တာ တလံုးတေလ .. နဲ႔
လုိအပ္မယ္ထင္ရင္ ေအးစက္ လိုက္ပါ
စကားလုံးေတြကိုယ္တိုင္က ေငြ႕ေငြ႕ အူေနေတာ့
ပဲ့တင္ထူးသံ ဟယ္လို အလြတ္ေတြနဲ႔
ေလးပင္ လြတ္ထြက္ေနရပါတယ္

အခါးကို အခါးနဲ႔ ေဖါက္လိုက္မိၿပီ
အေပါက္ေတြေတာ့ ျဖစ္သြားတာပဲ
ထြက္လုိ႔ေတာ့ မရဘူး
ထြက္လုိ႔မရေပမယ့္ ျပန္၀င္ ခ်င္လုိ႔လည္း မရဘူး
ျပန္မ၀င္ခ်င္ေပမယ့္ ထြက္ခြာ သြား ခ်င္ ပါ ၿပီ

စိတ္ရွိသလို ေျပာေနတာ 11:31 PM
ဘာမွ မဟုတ္ဘူးေတာ့ မဟုတ္ဘူး 11:32 PM
၉၉% ဒါမွမဟုတ္ ၀.၉၉ % ျဖစ္ရင္ လည္းျဖစ္မယ္ 11:33 PM
အမွန္ ဒါမွမဟုတ္ အမွား
စေန၏ ေစြျခင္း ေစာင္းျခင္း စုတ္တီးစုတ္ပဲ့ လြဲေခ်ာ္ျခင္းမ်ား
ခ်စ္ရတာ ေ-ါက္ဇယားရွဳပ္တယ္ ေမာင္......
ခဏခတၱေစာင့္စားၿပီးမွ ထပ္မံေခၚဆုိပါရန္ခ်ည္းပဲ လက္ခံရရွိေနပါတယ္။


မွဴးဒါရီ

Sunday, October 10, 2010

ေမာင္ဖတ္ဖို႔.....(၂)



သက္ေသျပစရာ မလုိေတာ့တဲ့ အနုတ္လကၡာ
လမင္းက ဘယ္သူဘယ္၀ါ ဘယ္မွာဘယ္သို႔ ...
နင့္အေပ်ာ္ေတြက ငါ့အေပ်ာ္ေတြကို မ်က္နွာလႊဲေပးဖို႔ ေသေဖာ္ေသဖက္ ညွိလာတဲ့အခါ
တအိအိနဲ႔ အဆုံးထိ နစ္ရုံပဲ က်န္တာေပါ့
ခုမွေတာ့ ဒီေျခေထာက္ေတြကို ရပ္ဖို႔ ဘယ္လိုေျပာမလဲ
တည့္တည့္မတ္မတ္ ရင္ဆုိင္ခ်ိဳးဖ်က္လာခဲ့တာေတြလည္း
အတိအက် ခြ်တ္ေခ်ာ္လြဲမွား
ျပတ္ဆဲေရးမူ၀ါဒေတြမွာ ဆင္ေျခဆင္လက္ မလိုအပ္ေသာခြ်င္းခ်က္အရ
သိပ္ေနာက္က်ေနၿပီ ဆုိတဲ့ အသံဟာ ၾကည္လင္ျပတ္သားရတယ္

ဒ႑ာရီပုံျပင္လုိ႔ အခိုင္အမာ မွတ္ပုံတင္ၿပီး
နွစ္သကၠရာဇ္တခုခမ်ာ ပုံ႔ပုံ႔ေလး ရွိဳက္ငင္
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေပၚ အစြန္းလြတ္ပုဒ္မေတြ ေဘာင္ခတ္ေတာ့
အၿပံဳးကိုထြက္ေပါက္အျဖစ္ အက်င့္ပါေနတဲ့ မိန္းမေလ
သံသယဓါးေတြ ပန္ထားမယ္
ေသာ့ခတ္ထားတဲ့၀င္ေပါက္ကို
တခုတည္းေသာထြက္ေပါက္အျဖစ္ အျမင္ေမွာက္မွားမယ္
စိတ္လွဳပ္ရွားလာရင္ ကိုယ့္အရိပ္ ကိုယ္ငုံ႔ရွာမယ္
မ်က္ေတာင္ေတြကို ပုတ္ခပ္ပုတ္ခပ္ခုိင္းေစဖို႔ ခလုတ္ရွာမယ္
အဲ့လုိညေတြကေန ခုလိုညေတြထိ
အေျပာင္းအလဲေတြက ေျပာင္းလဲရလြန္းၿပီး တည္ၿငိမ္လာၿပီ

အနီးကပ္ၾကည့္လုိက္ရင္..
အၾကည့္နဲ႔ အၾကည့္ထိမိဖို႔ေတာင္ ဆယ္ယုဇနာ
သူ႔စိတ္တုိင္းက် ကပ်က္ကေခ်ာ္ေလး အေငြ႕ပ်ံရတာကိုမွ သာယာခဲ့တယ္
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ နီးရမယ္၊ အေမ့ခံ ပဋိပကၡေတြ
ဒီေန႔ မျဖစ္လာေသးတဲ့ မနက္ျဖန္မ်ားစြာရဲ ႔ မွ်ားစာအနာဂတ္
မ်က္ရည္စက္က်ရာမွာ..သမုဒၵရာျဖစ္ရင္...
အသံက်ရာမွာ.. သဲေတြတဖြားဖြားေ၀လိုက္စမ္း
အဲ့ဒီလုိနဲ႔ တနဂၤေႏြဟာ ေသာၾကာဆီက လွည့္ျပန္သြားရနိုးနိုး
စေနညက မိုးသည္းထန္စြာ ရြာၿပီး...
က်မ မေရာက္ခဲ့တဲ့ ကားမွတ္တိုင္ေလးဟာ ေျခလက္ေတြေပါက္
ေမာင္ေခၚရာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္သြားေတာ့တာပဲ
က်မေခၚသံ..ေမာင္ၾကားမွၾကားပါ့မလား......................။


မွဴးဒါရီ

Tuesday, September 28, 2010

အရူး ၄


အေျခအျမစ္ရွိတာဆိုလို႔ ဘာမွ ရွာမေတြ႕ဘူး
ဒါေပမယ့္...
မ်က္ရည္ေတြ ေကာင္းကင္ထိ စီးဆင္းေတာ့မတတ္
၀မ္းနည္းေနရျပန္ၿပီ

တစုံတရာကို ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး
ငါးစာ မခ်ခဲ့မိတာ အေသအခ်ာပဲ
ဘာမွျဖစ္မလာျခင္းေတြမွာ
ဘာမွဆက္မျဖစ္ခ်င္ေတာ့တဲ့အခါ...
စိတ္ဓာတ္ဟာ အစိမ္းေသ ေသလုိေသ

တကယ္ဆို အဖြင့္ အပိတ္ေတြမွာ.
တံခါးရြက္ေလး တခ်ပ္သာ ျခားမွာပါ
စိတ္ေတြ ေရြ႕ေနသေလာက္
က်န္တာ ဘာမွ လိုက္မေရြ႕ေတာ့မွ
ေသခ်ာခဲ့ရ

(နင္ေရ...)
ရက္စက္လုိက္တာလုိ႔ေတာင္ မေျပာရဲ ပါဘူး.. ... ..

ဘယ္အကန္႔ ညာအကန္႔ ဘာအကန္႔
စည္းေတြ ေဘာင္ေတြ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ေနတယ္.. ... ..

ဆႏၵတဆုံး ဦးထုိးစိုက္ပစ္တတ္တဲ့ ေဟာ့ရင္ထဲ
ငရဲေတြ ပြင့္ေစေရာ့.. ... ..

ရင္ဘတ္ထဲကေန လွိဳင္းပုတ္သံ ၾကားေနရတယ္
ညံ့ဖ်င္းသူဟာ ဘာသာ မျပန္တတ္ဘူး.....
ေဘာင္ဘင္ကို ခတ္ေနေတာ့တာပဲ။

မွဴးဒါရီ

Friday, September 10, 2010

“ဗလာ”

ကိုယ္တုိင္တည့္မတ္ေနရင္းက
ကုိယ္တိုင္ ေစာင္းရြဲ႕ေနခဲ့

လက္ေတြနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္ဖူးၿပီ
မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ အကြ်မ္းတ၀င္ျဖစ္ခဲ့ဖူးၿပီ

ပင္လယ္ကမ္းေျခဘက္
အလည္အပတ္ တေခါက္တေလမွ
မေရာက္တာ ၾကာၿပီ

စံပယ္ေတြလွေအာင္
မိုးစက္ေတြက စေတးခံၾက
သူတို႕ကိုယ္သူတို႔ ၿဖိဳခြဲၾက..

သူနွင့္ သူမတို႔ၾကား
အလင္းႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ.. ရာဇ၀င္တြင္.. ..


အခ်စ္က ဒ႑ာရီဆန္မယ္
အလြမ္းက အိပ္မက္ဆန္မယ္
လမ္းဆုံလမ္းခြဲေတြက အမိန္႔ဆန္မယ္
ဘ၀က လက္ေတြ႕ဆနု္မယ္

လူကူးမ်ဥ္းၾကားေတြရွိေနေပမယ့္
မင္းေရာ ငါေရာ...လမ္းျဖတ္မကူးရဲခဲ့ဘူး

အခ်ိန္မက်ေသးသလို
စာရြက္လြတ္ေလးကို
ေခါက္လိုက္ ဖ်ည္လိုက္
ဖြင့္လိုက္ သိမ္းလိုက္။
ေခါက္လိုက္ ဖ်ည္လိုက္
ဖြင့္လိုက္ သိမ္းလိုက္။

မွဴးဒါရီ

Tuesday, August 31, 2010

အရူး ၃


နင္က ပင္အပ္ကေလး...
ငါက ဆပ္ျပာပူေဖာင္းကေလး၊
နီးစပ္ေရးေတြ အေၾကာင္း
ထိုင္ထိုင္ေျပာၿပီး သေဘာက်၊
တေန႔ေတာ့ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိလည္း
ေ၀းၾကမွာ သိတယ္
ေ၀းခါမွ ေ၀းေရာကြယ္။

လြန္ေျမာက္လိုျခင္းနဲ႔
လြတ္ေျမာက္လိုျခင္းက
သံတူေၾကာင္းကြဲလား...?

နွဳတ္ခမ္းနီေလး တတြန္႕စာ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျမျမရွရွေလးဖြင့္လိုက္တယ္
ေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ သူ ႔ခမ်ာ
စိတ္ကူးေပါက္ေပါက္နဲ႔
သဲထဲသြန္ခ်ပစ္လိုက္ျပန္..။

မျဖစ္နုိင္ပါဘူးေၾကာင့္
ျဖစ္နိုင္တာေတြေတာင္ မျဖစ္လာေတာ့ဘူးဆိုရင္
မျဖစ္နိုင္ပါဘူးနဲ႔ မျဖစ္ေရးခ် မျဖစ္ေသးဘူး။

ေမွ်ာ္လင့္မိၿပီဆိုေတာ့.. ... ..
မေမွ်ာ္လင့္ေကာင္းတာေတြ ဘာရယ္ညာရယ္
ကြဲကြဲျပားျပား မသိနိုင္တာမ်ိဳးပါ

နင့္ရဲ ႔မနက္ျဖန္ဗယ္လက္ကုိ
ငါ့ရဲ ႔ ဒီကေန႔ရဲ ႔ ညာလက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထုံးဖြဲ႔ ၿပီးပါၿပီ

ဘယ္လုိပုံေသနည္းေတြနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္
အမွား နွစ္ခု အမွန္ျဖစ္လာမယ့္ တေန႔အထိ
အရင္းအနွီးခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔
သူေဌးျဖစ္..ေခြးျဖစ္။

မွဴးဒါရီ

အရူး ၂


ဖန္ထည္ေၾကြထည္လို အၾကည့္ေတြ
အဖ်ားအနားဟာ တဖ်တ္ဖ်တ္လႊင့္လို႔
သံေယာဇဥ္ဟာ မူးယစ္ေဆးပဲလို႔ ေျပာရင္မွားမလား
မခံနိုင္တဲ့အဆုံးမွာေတာင္ မလႊတ္ခ်မိဘူးး

အပိုင္မရရင္ ဘာမွမလိုခ်င္တာရိုး အမွန္ပါ
တစြန္းတစ အပဲ့အျခမ္းေလးေတြ
ေပးေနက်အတိုင္း နင္ေပးလာေတာ့
ငါကလည္း ေကာင္းကင္ေပၚ ပစ္ပစ္တင္မိတာ
ခုဆို ေန႔ေရာ ညပါ ညစ္ျပာျပာနဲ႔။

ေျခလွမ္းေတြ ေနာက္ျပန္သြားေအာင္ ညိဳ႕တယ္
ခ်ည္ေနွာင္ထားတယ္လို႔ ထင္ေယာင္ထင္မွားေအာင္ ညိဳ႕တယ္
ပုံျပင္ေျပာေကာင္းတဲ့ ေညာင္ပင္ႀကီးေရ...
ဥဩလို အလြမ္းကိုငုံၿပီး
အမ်ားတကာေတြ ေ၀ၾကေၾကြၾကျမင္ရုံတင္
ငါေလ တလွပ္လွပ္ရင္ခုန္ေနရၿပီ

နဖူးကို လက္ညိဳးေလးနဲ႔ ေတာက္ၿပီး
ေခါက္ရိုးေက်ေနေအာင္ အညွာလြယ္တယ္လုိ႔ ေျပာပါ။

မွဴးဒါရီ

Thursday, July 29, 2010

“တနဂၤေႏြသူခုိး”


၀မ္းနည္းမွတ္တိုင္ေတြ....မ်က္စိတဆုံးးးးးး
လိပ္ျပာေတာင္ပံခတ္သံ မတိုင္မီ
ကမာၻ အခါခါ ပ်က္သုဥ္းနွင့္မွာလား...။


ဘာကိုလိုခ်င္မွန္းမသိတဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြနဲ႔
ထိေတြ႕ ကြ်မ္း၀င္ ေဆာ့ကစားမိခ်ိန္...
အခ်စ္က
ျပတင္းက လွမး္ျမင္ေနရတဲ့ သစ္ရြက္ေလးတရြက္လို
ျပဳတ္က်လု ျပဳတ္က်ဆဲ
တဲတဲေလးမွ တကယ့္တဲတဲေလး

ဒီလို ခိုင္ၿမဲ ျပရဲခဲ႔....။

ဘယ္ေမွာင္မုိက္ျခင္းမ်ိဳးထဲ ငါ့ကိုယ္ငါ ထြန္းညိွလိုက္မွ
စကၠန္႔ပိုင္းျခားေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္
တိတ္ဆိတ္သြားမယ့္ တု႔ံျပန္မွဳကို ရမလဲ?

ဒီမွာ
လြင့္ဆိုေတာ့လြင့္လိုက္ရ
လာဆိုေတာ့လာလိုက္ရ
လက္ညိဳးထုိးေစရာ
အလြယ္ရတဲ့တန္ဖိုးေတြထဲ
လုံးလည္ခ်ာလည္........................
အလြယ္မရတဲ့တန္ဖိုးေတြလည္း
လုံးလည္ခ်ာလည္.....................................။

ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေနရာကေန ၾကည့္ၾကည့္
ဘယ္လိုအၾကည့္မ်ိဳးနဲ႔ ၾကည့္ၾကည့္
ဘယ္လို မ်က္နွာထားမ်ိဳးနဲ႔ ၾကည့္ၾကည့္
ေနာက္တလွမ္းဆုတ္စရာ ေထာင့္ခ်ိဳးပိတ္ထဲ
လင္းခ်င္းခြင့္ေတြ ေခါက္ခ်ိဳးသိမ္းဆည္း
ဖေယာင္းတိုင္ဆန္ဆန္ ခရီး ဆက္ေနခဲ့တာ.....

သူရယ္ ကြ်န္မရယ္ အနာဂတ္ရယ္၊
မည့္သည့္ဇာတ္မွ ပူးတြဲကျပန္ရန္ မရွိေတာ့ပါ။


မွဴးဒါရီ

Friday, July 16, 2010

“အလြမ္းက ကိုယ့္ကို မီးမွိတ္လိုက္တယ္”

တေယာက္က တေယာက္ကို စြန္႔ခြာသြား တဲ့အခါ
ထြက္ေျပးရက္သူက ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္......................
က်န္ရစ္ခဲ့သူက ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္....................
အခ်စ္က ေျမဇာျမက္..................။

ရိုးသားပြင့္လင္း ျခင္းမွာ
ဘယ္အေရမွမၿခံဳျဖစ္ခဲ့တဲ့အခါ
မိုက္မဲသိုးတေကာင္နဲ႔ ကြ်န္မ တူခဲ့လိမ့္မယ္
ေျဖာင့္မတ္ ထူအျခင္းမွာ
ဘယ္အၾကည့္ကိုမွ မေရွာင္လြဲ ျဖစ္တဲ့အခါ
ရန္လို သင္းကြဲ အရိုင္းသားေကာင္ ဆန္ခဲ့လိမ့္မယ္
အိပ္မက္ေတြကို နမိတ္ဖတ္လြဲခဲ့ၿပီး
အဆိပ္တက္ေနတဲ့ ကတုန္ကရင္နဲ႔
ရင္ဘတ္အကြဲမွာ တြယ္ခ်ိတ္ေလးမ်ားတန္းလန္း...
တံခါးရြက္တို႔ ထာ၀ရက်ိန္စာသင့္အခန္းမွာမွ ကြ်န္မ ေနေပ်ာ္ခဲ့ပါရဲ႕။

သူမ်ားေတြလို ေ၀းခ်င္လို႔ ေ၀းသြားတာလည္း မဟုတ္ပဲ
ေ၀းသင့္လို႔ ေ၀းသြားၾကတာလည္း မဟုတ္ပဲ
ေ၀းေနလို႔ ေ၀းသြားၾကတာမ်ိဳး....ေ၀း၊

အရိပ္အကဲမၾကည့္တတ္တဲ့အခါ
တိမ္ေအာ္သံဟာေတာင္ ဆူညံ လြန္း ေနမယ္။


ဇူလွိဳင္ေရ........
ခုဆို ရန္ကုန္မွာ မိုးေတြ အရမ္းသည္းေနၿပီ
လမ္းမေပၚမွာလည္း ေရေတြခ်ည္းပဲ
ေမွာင္ထဲမည္းထဲမွာ
ဆလုိက္ထုိးသလို ကားမီးေရာင္ေတြေအာက္က...
မိုးစက္ေတြက်ေနပုံ သိပ္လြမ္းစရာေကာင္းတယ္...သိလား

ဇူလွိဳင္ေရ........
ဖိစီးစိတ္မွာ စကားလုံးေတြ သက္၀င္ေတာက္ပေနၾကၿပီ
အလြယ္တကူ ေမ့မသြားေသးတာကိုက ခမ္းနားႀကီးက်ယ္လို႔
အိပ္မက္ေဟာင္းေတြက ဒိုးယုိေပါက္ စိမ့္စိုလို႔
ထီးရြက္အိုေအာက္ ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးမိုးခိုလို႔
ခ်စ္သူ ႔အျပန္လမ္း အရပ္မ်က္နွာဖက္ဆီ ဦးတည္လို႔...သိလား

ဇူလွိဳင္ေရ....
ငါကေတာ့ ငါ့ကိုယ္ငါ လမ္းဆန္ဆန္ခင္းလိုက္တာပါပဲ
အခ်ိဳးအေကြ႕ မွာ အခိုးအေငြ႕ေတြအျဖစ္နဲ႔
အစြန္းထြက္တဲ့အထိ တိုးေ၀ွ႕ ေပ်ာက္ကြယ္ခံခဲ့ရ
မနက္ျဖန္မ်ားစြာတိုင္ေအာင္ ထိရွ အက္ေၾကြေနမယ္........။
သိလား...။


၁၄။၀၇။၂၀၁၀

ေျပာမျဖစ္တာကလြဲရင္
မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူး။

မၿပံဳးျပသင့္တာကလြဲရင္
အခ်ိန္တိုင္းမွာ ၿပံဳးျဖစ္လာတယ္။

အငိုလြယ္ အရွိဳက္ခက္ေသာ
အေဟာင္းမ်ား၏ေနာက္ဆက္တြဲ
ဘယ္ဆီထိ ရိတ္သိမ္းရဦးမွာတဲ့လဲ
ေအာ္ေအာ္ ေမးလိုက္ခ်င္ရက္..
ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္။
တကယ့္ကို ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္။

ပင့္ကူမွ်င္နဲ႔ယက္ထားေသာ ပင္လယ္တုေလးေရ....................

အလြမ္းက ကိုယ့္ကို မီးမိွတ္လိုက္တာ
မေန႔တေန႔မ်ားဆီကလိုပဲေပါ့...။


မွဴးဒါရီ

Friday, June 18, 2010

“ဘယ္သန္”


ထင္ထားသလို
ဘယ္တုန္းကမွ သူ မလာေရာက္ခဲ့ဘူး


ခုခ်ိန္ထိ ေတြ႕ခ်င္တဲ့ သူကို မေတြ႕ရသလို
မေတြ႔ခ်င္တဲ့ သူေတြကိုသာ ေတြ ႔ေနရတုန္းပဲ


၁၅ လက္မ ေဘာင္က်ဥ္းတခုထဲမွာ
လက္သည္းခြံတခုစာ အခန္းေလး လုပ္ၿပီး
အမွတ္တရ ျဖစ္စရာ ဓာတ္ပုံေတြ သိမ္းထားတယ္


ကိုယ္အထိန္းအသိမ္းမတတ္လို႔ ေပ်ာက္ပ်က္သြားတဲ့
သူ နဲ႔ သူ ႔အ ၿပံဳးေတြကေတာ့
ဘယ္ေလာက္ေ၀းေ၀းထိ ေရစုန္ေမ်ာသြားမလဲ 


အနားမွာမရွိေတာ့တဲ့အခ်ိန္က်မွ နားလည္လာတဲ့ တန္ဖိုးကို
အရင္ကထက္ ပို ျမတ္နိုး ပါတယ္


ေရွ႕ဆက္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္သူနဲ႔
ေနာက္မဆုတ္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္သူ ၾကားမွာ
သူ ႔ လက္ေမာင္းေပၚ ေခါင္းအုံး နားစက္ခြင့္ေလး စေတး ခဲ့ ရ ၿပီး ၿပီ 


ၾကင္နာလို႔ ေပးတဲ့
ေၾကးနီေရာင္ အသည္းပုံ လည္ဆြဲေလးထဲမွာ
ကိုယ့္ဘ၀တခုလုံးစာ ရင္းနွီး ထည့္၀င္ လိုက္တယ္


ျပည့္ခဲ့ဖူးတဲ့ ကြက္လပ္ေတြကို ဆုပ္ကိုင္
ဘယ္ဆီ တိုင္တည္ရေကာင္းမွန္း ကိုယ္ မသိေသးဘူး။။။။။

မွဴးဒါရီ

Friday, March 5, 2010

“ယုံတမ္း ေျပာေၾကး အနုပညာ”

“ယုံတမ္း ေျပာေၾကး အနုပညာ”

(၁)
ဘာေတြ လုပ္ျဖစ္ေနလဲတဲ့
အသက္ရွဴသံ မွ်င္းမွ်င္းမ်ား နဲ႔ နာမည္ ၀ွက္တမ္း ကစားနည္း ကစားျဖစ္တယ္...

(၂)
..................
ဟယ္လို ငါ ပါ...
နင့္အေတြးေတြထဲ အထူးကံ ခံစားခြင့္ လူႀကီးမင္း မဟုတ္တဲ့ ငါပါ
ဟုတ္ပါတယ္ ငါ ပါ...
နင့္အေပၚနွဳတ္ခမ္း နဲ႔ ေအာက္နွဳတ္ခမ္းၾကား ေအာက္ဆီဂ်င္နဲ႔မွ အသက္ရွဴခ်င္မိတဲ့ ငါပါ
ဟုတ္ကဲ့ အဲ့ဒီ ငါ ပါ ပဲ...
ဖြဲ႕စည္းပုံအေသႀကီးကိုစြဲကိုင္
(နင္ေျပာသလို.... )
အနုတ္လကၡဏာ လွိဳင္လွိဳင္ႀကီးေရးျခစ္ျပတတ္တဲ့
အညံ့စားေက်ာက္သင္ပုန္းလို ငါ ပါ

နင့္ဆီကို
ဖုန္းစုတ္ေလးမွ တဆင့္ လြဲလို႔
ဆက္သြယ္ေရး ညံ့ဖ်င္းခဲ့....................။

(၃)
.............................
မေန႔ညက နင္ ေမာ့ၾကည့္ျဖစ္တဲ့
ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေလးေတြ အေရာင္မေတာက္ဘူး တဲ့
ကေန႔ည ငါ ေမာ့ၾကည့္လိုက္တဲ့
ေကာင္းကင္မွာလည္း ၾကယ္ေလးေတြ ေမွးမွိန္ ေသးေကြး.........

ေနာက္တေန႔ ေနာက္တည
နွစ္ေယာက္သား အတူ ၾကည့္ျဖစ္ခ်ိန္ က်ရင္ေကာကြယ္...?

(၄)

အလိမ္အညာေတြဆုိေပမယ့္...
အမွန္တရား တ၀က္တိတိ ကေပါက္ကခ်ာနဲ႔
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ေရာင္းတန္း၀င္ ေၾကာ္ျငာ စာတမ္း
ဖ်က္သိမ္းေၾကာင္း ယုံတမ္း ေျပာေၾကး အနုပညာ...။

(၅)
ကေလးေရ...
............
မသိရဲတဲ့ အေျဖတခု က
မေျပာသင့္ဘူး ဆိုတဲ့ အိမ္ခြံထဲ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္
ကိုယ့္ရင္ ကိုယ္ လ်ိဳသတ္ ျခင္းေတြမွာ...
ငါတို႔ အကြ်င္းတ၀င္ရွိေနဖို႔ေတာ့ လုိပါမယ္။


မွဴးဒါရီ

Sunday, February 21, 2010

“ၿပီးစလြယ္ မေျပာျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ”

တခါတေလ အၿပံဳးေလးတခုက
စကား သိန္းသန္းကုေဋ ေျပာတတ္တယ္........။

တခါတေလ ဘာမွ မေျပာျဖစ္လိုက္တာကိုက
ပိုမို ေလးနက္စြာ သက္ေရာက္ေန တတ္ျပန္ေရာ.........။

တခါတေလ ဆိုျပဖူးခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေတြထက္
ဘာမွပို မထူးျခားတဲ့ အသံေလးကိုပဲ ၾကားေယာင္ေနတတ္တယ္....။

သတိမရသင့္ဘူး ထင္လို႔...........
သတိမရခ်င္ပဲ သတိရေနတာေတြကို
ရိုးသားစြာ ၀န္ခံရန္ ၀န္ေလးပါတယ္။

မွဴးဒါရီ

Tuesday, February 2, 2010

“အစိမ္းေရာင္ေတြ ရြာခ်တဲ့ ညေန”

၅မိနစ္စာ ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလး ေလာင္ကြ်မ္းလုိက္ရုံ
ဘ၀ တခုစာ ျပာမွဳံလို က်န္ရျပန္ၿပီ ေက်ာ္..................

အလုအယက္ ရွဳပ္ေထြးသြားတဲ့ ထြက္သက္ေတြထဲ
နာက်င္ျခင္းေတြ တစကေန နွစ္စ၊
ေနာက္ထပ္ တစၿပီး မက တစ...
ဘယ္ကစၿပီး ၀မ္းနည္းရမွန္း မသိေတာ့ေအာင္ပဲ...။

မလွဳပ္ခတ္ပဲ ေနနိုင္ရိုးလားကြာ
မင္းအထိအေတြ႕မွာ
ဖ်တ္ဖ်တ္လူးေအာင္ လြင့္ေနမယ့္ ငါက
စြယ္ေတာ္ရြက္ တျခမ္းပဲ့ေလးေလ

ေလးနက္ခဲ့ဖူးတာေတြ
လြယ္လြယ္ေတာ့ ဘယ္ေမ့မွာလဲ ၿပီးရင္၊
နွဳတ္ဆက္ထြက္ခြာသံေနာက္က
အိုေက ဆိုတဲ့ ငါ့နွဳတ္ခမ္း တုန္မ်ားသြားေသးသလား.............?

မ်က္ေတာင္မခတ္၀့ံလို႔
ေခါင္းေမာ့ပစ္လိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာင္
ငါ့ကိုငါ မုန္းတာထက္၊
မင္းကို ခ်စ္တာက ပိုမွာပါ...။

မွဴးဒါရီ

Thursday, January 28, 2010

“အျပင္းစား ရစ္သမ္”

တကယ္မၾကားရေတာ့တဲ့ အသံေတြ
ပဲ့တင္ေနတဲ့ နားစည္....

တကယ္မလွဳပ္ခတ္ပဲ ျမည္ေနတဲ့
ဂစ္တာ...

နွလုံးသား ၿငိမ္ေဆးေလး စားၿပီး
အိပ္ ယာ ၀င္ ေနက် သံသရာ

နင့္ရင္ခြင္ဟာ ဘယ္ေလာက္ ေႏြးလိမ့္မလဲ အေတြးကို
ေခါင္းအုံးထားတဲ့ ဒီဇင္ဘာ...

မနက္ျဖန္ (သုိ႔) ဘယ္ေသာအခါတြင္
ေမ့ရန္...။

မွဴးဒါရီ

Tuesday, January 5, 2010

“တယ္လီဖုန္း”

နံပါတ္္ ၁၁လုံးနဲ႔
အေၾကာင္းရွာေနတဲ့ နွလုံးသားက
ခ်စ္သူ နွဳတ္ခမ္းဖ်ားေတြထံ ဖုန္းေခၚတယ္..

မူပိုင္ခြင့္မရွိတဲ့
အလြမ္းကို တထစ္ေလွ်ာ့...
သတိရ ရ ေနတယ္ ဆုိပါေတာ့...ေမာင္

အသံဩ ေလးက
အာရုံကို အၿမဲ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားေစနိုင္တုန္း တေယာထိုးသံ.............................၊
ေသြးေၾကာမွ်င္မ်ားထိ ထိုးေဖာက္ ရွိန္းဖိန္းလြန္းခဲ့............၊
ဟယ္လို ထူးသံေလးက အစ ခ်စ္တယ္...........။

မွဴးဒါရီ

မွတ္ခ်က္။ ။ ေရးထားတာေတာ့ ၾကာခဲ့ၿပီ။ း) ဒါေၾကာင့္ အေဟာင္းအမွ်ဥ္းေလးဆိုလည္း မမွားပါဘူး။

Saturday, December 26, 2009

“မကြ်မ္းက်င္တဲ့ ဘာသာရပ္”

“မကြ်မ္းက်င္တဲ့ ဘာသာရပ္”

မဆင္မျခင္ တိုး၀င္လာတဲ့ အမွိဳက္တစအတြက္
မ်က္လုံးအိမ္ မ်က္ရည္က် သလိုမ်ိဳး

သူ ႔အနီးနား ရွိေနခ်င္တဲ့စိတ္
အလွမ္းေ၀းဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း အမွတ္ရေစတဲ့ အတိတ္နမိတ္...ျဖစ္ျဖစ္ေနခဲ့..။

မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး
နားစြင့္မိေသးတဲ့ သတင္း တခ်ိဳ႕
အၿမဲတမ္း နီးပါး၊
ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ဆင္းရဲ လိုက္ပုံ က

ကိုယ့္ရင္ခုန္သံ ကိုယ္ ျပန္မၾကား၀ံ့ေလာက္ေအာင္ ဆြံ႕အ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြမွာလည္း အိုမင္း ရြတ္တြ.......။

တမင္ ေမ့ပစ္ခ်င္မွ
ပို တိုက္ဆိုင္တတ္တဲ့ သေဘာတခု နဲ႕
အေပါင္း အနုတ္ အေျမွာက္ အစား၊
အတြက္အခ်က္ ကိုယ္...ဘယ္လို သတိထားေနခဲ့ေတာင္

မပိုင္ဆုိင္ရျခင္းသာ လက္ရွိ ျပႆနာ
အေျဖမရွိေသာ ပုစၦာ ေနာက္ဆက္တြဲ
အခ်စ္သခ်ၤာ ဘာသာရပ္......................
ခလုတ္ထိတိုင္း
သူ ႔နာမည္ တတုန္း ျဖစ္တယ္။

မွဴးဒါရီ