လက္ဖ်ဥ္ရိုးတဆုံး၊ မပါရွိ

လြတ္ေျမာက္ခ်င္စိတ္ရွိသင့္ေၾကာင္း
ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကုိယ္ ...
ေငးလို႔ ။

မႉးဒါရီ

မလုံေလာက္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြ/ေ၀

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ တစ္ခုခု ျပန္ေပးရမယ္လို႔ေတြးမယ္

ေနာက္ဆုံးခံတပ္ လို႔ အမည္ေရြးမယ္

စိတ္ရွိသလိုရယ္မယ္ငိုမယ္၊ေမ့ပစ္ဖို႔ကိုလည္းေမ့ပစ္မယ္

မႉးဒါရီ

ငါ၏ ခ်စ္ေသာ

အနာဂတ္တစ္ခုတည္း
အသက္ရွဴေပါက္တစ္ခုတည္း
ကံတရားတစ္ခုတည္း

အျမဲမရွိခဲ့ေပမယ့္
အျမဲရွိခဲ့တယ္ ။

မႉးဒါရီ

"သည္ဆႏၵက ငါနဲ႔အေ၀းၾကီး"

တစ္ေန႔ေန႔ဆိုတာ မေသခ်ာဘူး
အဲ့ဒါကို ငါခ်ေရးထားတယ္
ေရတခြန္လိုပြင့္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ား၊ တအားလွတာပဲ
အၾကိမ္ၾကိမ္ ရပ္ဆုိင္းထားရတယ္ ။


မႉးဒါရီ
ညေန ၃း၀၀နာရီ

#၀၁း၁၉

ဘာကိုေမွ်ာ္လဲ
အျပံဳးကို ခြ်တ္ခဲ့တယ္
အမွန္တရားေရွ ႔မွာ မ်က္ႏွာဖုံးအတုဟာ ဘာလုပ္ဖို႔
အမွား ၂ခု၊ ငါတို႔ မွန္မလာ
ရယ္ရႊမ္းရႊင္ေပ်ာ္ဇာတ္ေတာ္ထဲက
ခုေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာေလး အျမဲညိဳ
အမုန္းေတြကိုစုထား မင္းလည္း ငါ့အတြက္ ။

မႉးဒါရီ
၀၆။၀၂။၂၀၁၆

ျမိဳခ်ထားတဲ့ သက္တန္႔ေတြ

 < ျမိဳခ်ထားတဲ့ သက္တန္႔ေတြ >

အလကားရလုိ႔
စိတ္ကူးနဲ႔ ခဏခဏ ငါေသၾကည့္မိတယ္
ငါေသသြားရင္ ။
ငါေသသြားရင္ အႏွစ္(၃၀)လုံးလုံးဦးခ်ခဲ့တဲ့
ငါ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအလန္းစားၾကီးအရင္
လိုက္ေသမွာပဲ
ငါေသသြားရင္ စုေဆာင္းခဲ့သမွ်
ငါ့ေနာက္မပါတာေတြလည္း ငါ့ညီမေလးက
စီမံေပးလိိမ့္မယ္ ။
ငါေသသြားရင္ ငါသံေယာဇဥ္ၾကီးခဲ့တဲ့
ငါ့ရည္းစားအေကာင္းစားေလးကိုလည္း
ငါ့စ်ာပနာလာဖို႔ ဖိတ္လုိက္ၾကေလ ..
အသုဘတစ္ေခါက္၊ ေက်ာင္းဆယ္ေခါက္ကုသုိလ္ကို သူအရယူပါေစ။
ငါေသသြားရင္
ငါေသသြားရင္ ရတနာသုံးပါးအာရုံျပဳ
လႉခဲ့သမွ်ကုသိုလ္ေတြအေၾကာင္း
ယမမင္းေရွ ႔ေမွာက္မွာ ျပန္မွိတ္မိခ်င္တယ္
ငါေသသြားရင္ ငါ့ခႏၶာကို သံေ၀ဂနဲ႔
သူတို႔ ၾကည့္တတ္ပါေစ
ငါေသသြားရင္
အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ၊ ေမြးဖခင္ကို တရားျပပါ
ငါေသသြားရင္
ဘယ္ဘ၀ေရာက္ေရာက္
သံသရာခရီးလမ္းဆုံးဆီ ရည္မွန္း၊ လွမ္းေလွ်ာက္သူျဖစ္ခ်င္တယ္
ငါေသသြားရင္
ငါေသသြားရင္လို႔
စိတ္ကူးနဲ႔ အစမ္းေသၾကည့္မိတယ္ မၾကာခဏ၊
ေလာေလာဆယ္ေတာ့
ေရာက္ေနတဲ့အရပ္မွာ
ေသျခင္းတရားအေၾကာင္းေျပာရင္
စိုးရိမ္တၾကီးနဲ႔ အရူးတစ္ေယာက္လို ငါ့ကိုၾကည့္တယ္
အလွည့္ဆုိတာေရာက္မလာမွာၾကလို႔
သတၱိရွိရွိနဲ႔ ေသျခင္းတရားကို ရင္ဆုိင္သြားခ်င္တာပါကြယ္
ေကြးေသာလက္မဆန္႔ခင္မ်ား ငါေသသြားရင္ ။


မႉးဒါရီ
၀၁/၀၂/၂၀၁၆

My Diary My Soul

စာေတြအမ်ားၾကီးေရးခ်င္တယ္ ။ အခုခ်ိန္မွာ ေရးသမွ်ကိုေတာ့ လိပ္ျပာသန္႔စြာနဲ႔ ကိုယ္ခ်မျပရဲဘူး။
ကုိယ့္စိတ္ဟာ တစ္၀က္ျဖဴ  ၊ တစ္၀က္မဲ ေနတာ။ ကိုယ့္စာေတြဟာ အျပစ္ျမင္၊ဘက္လိုက္တာမ်ားေနတာ .. ကိုယ္မႏွစ္သက္ေပမယ့္ ေရြးခ်ယ္စရာ ကိုယ့္မွာမရွိဘူး။ သတိရမိတုိင္း အျပစ္ျပဳသူလို ခံစားရတယ္။ ဘ၀ဆုိတာကို အရိုးသားဆုံး ျဖတ္သန္းခြင့္ေလးပဲ ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ သူစိမ္းေတြေပ်ာ္တာကိုေတာင္ ကိုယ္လိုက္ေပ်ာ္ေပးႏိုင္ခဲ့တယ္ ။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေပ်ာ္တာကိုလည္း..အျပည့္အ၀ကြ်န္ေတာ္လိုက္ေပ်ာ္ေပးခ်င္တယ္။
ေမွ်ာ္လင့္သလို၊ ေမွ်ာ္လင့္တိုင္း ျဖစ္ရမယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေလာဘမၾကီးပါဘူး။ အခ်စ္က နက္ရွိဳင္းလြန္းတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ခုန္မခ်ႏိုင္ခဲ့ဘူးမလား..ကြ်န္ေတာ့္အသည္းႏွလုံးကို ေက်နပ္တဲ့အထိ ရိုက္ပုတ္ပါ။ အနက္ရွိဳဳင္းဆုံး ဒဏ္ရာေတြ ေပးပါ။ ျပီးရင္ေတာ့ အျဖဴစင္ဆုံး မုန္းေမ့ခြင့္ ေပးပါ။ ဒီလို ဆုေတာင္းခ်င္တယ္ ။ဆုေတာင္းတုိင္းဟာ တစ္၀က္မွာ ရပ္သြားတယ္။ ကိုယ္အျမင္မွန္ရတယ္။ ဆုေတာင္းေနလို႔ မရဘူး။ လုပ္ယူမွ ရမယ္ဆုိတာ
ေတြ။ ဆက္ျပီး ဆုမေတာင္းခ်င္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ျပန္ရပ္ခ်င္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္ဟန္မေဆာင္တတ္ဘူး။ မုန္းေနတာကို မုန္းေနတယ္လို႔ ကိုယ္ေျပာမထြက္ဘူး။ ေရးျပီး သိမ္းထားခဲ့တဲ့ကိုယ့္အမုန္းေတြက ကိုယ့္ကို ၾကက္သီးထေစတယ္။ အခ်စ္ၾကီးလို႔ အမ်က္ၾကီးရတာပါလို႔ ကြ်န္ေတာ္ မဖုံးကြယ္ခ်င္ဘူး။
ဟန္ေဆာင္ေနတယ္ဆုိရင္ေတာင္ ဘယ္ေလာက္ထိ မသိဟန္ေဆာင္ေနႏိုင္မွာလဲ။ႏွလုံးသားက တံခါးေခါက္တုိင္း၊ ဖုန္းဖုန္းဒိုင္းဒုိင္း ကုိယ္ျပန္ပစ္လဲတယ္။ ျပန္ထတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အျပစ္ေတြကို ကြ်န္ေတာ္တာ၀န္ယူပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အခ်စ္ေတြကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္တာ၀န္ယူရဦးမယ္။ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား တုိး၀င္ နက္ရွိဳင္းခဲ့ရသလဲ။ ဒီအေမွာင္ထဲက ထြက္ခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေျပးတယ္။ အားသြန္ခြန္စိုက္ေျပးတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္
ျမင္ကြင္းထဲ မေရာက္ေအာင္ ေ၀းလြန္းတဲ့ တစ္ေနရာမွာ ထြက္ေပါက္ရွိလိမ့္မယ္။ ေနေရာင္ျခည္ေႏြးေႏြး
လည္း ရွိလိမ့္မယ္။ ခ်စ္ျခင္း အေပါင္း ေမတၱာျဖစ္ခြင့္လည္း ရွိလိမ့္မယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အခ်စ္ဟာ ေနာက္အခ်စ္တစ္ခုနဲ႔ အစားထုိးလဲလွယ္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ လွိဳင္းပုတ္ခ်က္ေတြ ျပင္းေလေလ၊ ၾကံ့ၾကံ့ခိုင္ေလဆုိတဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ိဳးသာ ကြ်န္ေတာ့အခ်စ္ပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္အနာကို သဘာ၀အတိုင္းပဲ က်က္သြားေစခ်င္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အနာအတြက္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုပဲ ကြ်န္ေတာ့္ကိုေပးပါ ။ ကိုယ့္အနာကို သူမ်ားလွ်ာနဲ႔လာလ်က္ေပးတဲ့ သာယာၾကည္ႏႉးမွုမ်ိဳး ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မလိုအပ္ဘူး။ အခုေန စကၤာပူစံေတာ္ခ်ိန္ မနက္ (၇)နာ၇ီ (၄၅)မိနစ္။ ဆြဲအားတစ္ခုခုေၾကာင့္ ကုိယ္ႏိုးလာတယ္။ မေတြးသင့္တဲ့ လူ၂ေယာက္အေၾကာင္းေတြးတယ္။ နာနာေမတၱာပို႔ရင္းကပဲ
မ်က္ရည္ေတြေတြက်တယ္။ ဒီစာကို ကြ်န္ေတာ္ခ်ေရးတယ္။ ကိုယ္တိုင္ရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့လမ္းမို႔
ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ရည္ေတြကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္အျပည့္အ၀တာ၀န္ယူရမယ္ ။ ေနာင္တကုိ ကြ်န္ေတာ္ျပန္အမ္းလိုက္ပါရေစ။ ရင္ဘတ္ထဲမွာလည္း ရွိေနတယ္ ။အသည္းနင့္ေအာင္ ခ်စ္ခဲ့တယ္။ ဘယ္လုိ စိတ္ထားမ်ိဳးနဲ႔ ခုလိုအခ်ိန္တုိတုိေလးအတြင္းမွာ ေနာက္တစ္ေယာက္ရင္ခြင္ထဲကို ကြ်န္ေတာ္၀င္တိုးႏိုင္မွာလဲ။ သူ ႔အခ်စ္ေတြကို အေလးထားေသာအားျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္အားနာတယ္။ ဘ၀မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လိမ္ညာလွည့္ျဖားျခင္းမွ ထာ၀ရကင္းလြတ္ခြင့္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အပိုင္ရထားပါေသးတယ္ မဟုတ္လား ။


မႉးဒါရီ
မနက္ ၀၇း၄၅
၁၉။၀၁။၂၀၁၆

My Diary

Silent.
A tightly sealed door.
Broken Bones.
Liar.

06:55am
01/18/2016

တကယ္ေတာ့

၁..
(တကယ္ေတာ့)
အားလုံးဟာ 
ကေယာင္ေျခာက္ျခားနဲ႔ 
ဘယ္နား၀တ္ရမွန္း မသိဘူးေျပာခဲ့တဲ့
အေႏြးထည္ေလး အသုံး၀င္ရွာတယ္ ။

၂.
ေကာင္းကင္ၾကီးက်ယ္တယ္
ၾကယ္ေတြမ်ားလြန္းတယ္
မင္းျဖည့္လိုက္တဲ့ ေနရာအလြတ္ေလးဟာ
ဘာမ်ား အျပစ္ရွိခဲ့လဲ ..။

၃.
မီးေလာင္ျပာက်သြားေစခ်င္တယ္ 
အေႏြးဓာတ္ေလးနဲ႔ မင္းၾကားမွာ
ငါ့ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္ေတြ ျခားေနတယ္။

၄.
မေန႔ကနဲ႔ 
ဒီကေန႔ ကြာဟခ်က္က
ကိုယ္နားလည္ခဲ့ရတဲ့
၂က်ပ္ကြက္ေတြ။


၅.
မ်က္ရည္ဆိုတာ
ႏွလုံးအိမ္က စိမ့္ယိုထြက္ေသာ ေသြး
စိတ္အနာကို ေဆးတယ္

၆..
မင္းထင္သေလာက္ ေၾကာက္စရာမေကာင္းဘူး
အစြမ္းမထက္ဘူး။



မႉးဒါရီ

ငါ့ရဲ ႔ စိတ္

ဘုရားသိတယ္ 

09:10AM

24th Dec,2015

ျငိမ္းခ်မ္းပါေစေတာ့ 

စိတ္ထဲမွာ ဘုရားတည္မယ္

ေနာက္ဆုံးအခ်စ္ ျဖစ္ပါေစ/ မင္းေတြ႕ပါေစ 

ငါ့လုိဒုကၡ မင္းေ၀းပါေစ ။

မႉး

ခင္ဗ်ား ဦးေႏွာက္ၾကီး ဘာလုပ္ဖို႔လဲ

စာလုံးေပါင္းေတြ မွားတယ္ 
အဓိပၸာယ္ေတြ လွ်ံက်တယ္ 
ပိတ္ထားတဲ့ တံခါးေရွ ႔မွာမွ ထပ်ံခ်င္တယ္
အလကားပဲ 
အသင့္ေဖာက္ေျမာင္းထဲကိုပဲ စီးတယ္
ေနျပန္ထြက္လာတယ္ 
ေန၀င္သြားတဲ့အထိ ရွက္ရေကာင္းမွန္းမသိဘူး
ဘာနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတယ္ ေျပာေသးလဲ
ေဆာက္တည္ရာမရ  ။ 


မႉးဒါရီ

ေခါင္းစဥ္တစ္ခု ေပးလုိက္ပါ

မ်က္ရည္ က်တယ္

( Mhu)

06:07AM

16/12/2015 

တစ္ဘ၀မွာ ဘယ္ႏွစ္ခါ
ဟုတ္တယ္၊ မဟုတ္ဘူးႏွင့္.. ဘယ္ေတာ့မွ
က်ယ္ေလာင္ျခင္းထဲက တုိးလ်မွဳ
မ်က္ရည္တစ္စ မ်ားလွျပီ
သစၥာတရား၊ ကံစီမံရာ.. ေလာင္စာအက္ဆစ္
ဘ၀ရထားၾကီး ။ေရာ့ယူ ..ေမာင္းထြက္သြား
ငါ့ကိုခ်န္ခဲ့ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ
ကိုက္ျဖတ္ခံရေသာ
မ်က္ရည္စေလး စကားေျပာတတ္လား
တေရြ႕ေရြ႕ပဲ လိမ့္ဆင္း နိမ့္ရင္း
ေပ်ာ္လား

မႉး

My Diary

If you could feel me,

These days are the hardest.
Doing something what my heart does not desire; is my biggest weakest. My down fall.
Deep in me; there is always a flow. My flow;
Which always wants to move along with my desire.
Not once in my life; I did not feel this much hate for loving a stranger.
Never thought before that this much love could have caused a life this miserable.

I thought my eyes must have spoken. My actions would have shown.
With many of the decisions I made; to run forward to, when I should have run away to the opposite.
Sometimes too loud; from how these words are forming; sometimes too cold.
Sometimes too gentle; from how these silence are growing; sometimes too deadly.
With someone there to hold you close and how you could be still lonely.



(Mhu)
07:22AM
12/15/15


 

My Diary My Soul

If you could feel me;

I woke up hungry. Hungry for the worth of 12hrs. I didn't want to wake up. I didn't want to sit up and think what is next in my life. I would have gone back to sleeping for another 12hrs if I could. But I couldn't. I was hungry. I could not even lay on my right side because my stomach hurt. This  body of mine is nothing but the source of the pain. This heart of mine is even worse ; always reminded me that I am too small for this Queen-sized bed of mine.

Have you ever thought how the junk foods could satisfy your depressed mind while it made you lose control of your body?

Now I was sitting here at the table with a bunch of fast foods in front of me.
Every packages have been unwrapped.
Taken a bite of each. Feeling the bitter taste of the fresh brewed coffee on my tongue. Only When I thought I was feeling a bit better. A little happiness. Then this sadness set in. Have it not been many times by now. I could feel it through all my veins. It was overwhelming. Then I started to sob. Sobbing like I have had held up many in. Sobbing like I was feeling stuck for so long. Sobbing like I was too afraid to continue. Sobbing like;
This life I have here; I do not understand anymore.

( Mhu)
05:08Am
12/12/2015

စီမထားတဲ့ စာ

င့ါကို မလြတ္သြားေအာင္ 
အေသအခ်ာ ခ်ည္ထားခ်င္တယ္
ေရထဲ ငါးကို လႊတ္ေပးလိုက္သမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး
စားက်က္ဆီ ႏြားကို လႊတ္ေပးလုိက္သမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး 
လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းမွာ
အခ်ိန္မေရြး တစ္ကုိယ္လုံး ကြ်ံ၀င္နိမ့္ဆင္းသြားေတာ့မလိုလို 
ယုံၾကည္မွဳနဲ႔ ငါက ရန္သူ 
ဒါေပမဲ့ ငါ့ကိုငါခ်စ္သလိုမ်ိဳး မင္းကိုလည္းငါကခ်စ္ခဲ့တယ္
ဘ၀မွာ အခါ၁၀၀ေလာက္မွားဖူးလည္း
ေသတဲ့ထိ အမွန္ထင္သြားၾကသတဲ့
ေရြးခ်ယ္မႈဟာ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းပဲ
ေျပာခ်င္တာက ဒီအေျခအေနကုိ ေက်ာ္ခ်င္ရင္
ဒီလမ္းကို မေလွ်ာက္မွ ရမယ္ 
ေရြးခ်ယ္မႈ တစ္ခု ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္ခဲ့၊
ငါ့ကို ေက်ာ္ခ်လုိက္တယ္ 
မျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္ 
မၾကည့္ခ်င္လည္း မ်က္စိေရွ ႔ကို သူတို႔ 
ေရာက္ေရာက္လာတယ္
ျပန္ထဖို႔ အဆင္မေျပေတာ့လို႔ လဲလ်က္စမွာ 
မရွိပဲ ကုန္သြားေသာစကၠန္႔မ်ား၊ မိနစ္မ်ား
အားသြန္ခြန္စိုက္ ၾကိဳးစားမိတယ္
ဆႏၵရွိေသာ တစ္စုံတစ္ရာမွ ျမင္ကြင္းထဲတုိး၀င္မလာၾက
အခ်ိန္မေရြး အစားထုိး အရံ၊ 
လူစားလဲလိုက္လုိ႔ရမယ္
နာက်င္ေနပါတယ္ဆုိတာ ငါဖြက္ထားတဲ့
ဦးထုပ္ထဲက ယုန္က်ားေလး၊
မ်က္လွည့္ျပေနတယ္
"ဟုတ္ကနဲ"ဆို မီးခုိးလုံးၾကီး ျဖစ္သြား 
ငါဟာ ငါမဟုတ္ 
ငါ ဘာေကာင္မွမဟုတ္ 
ငါ ဘယ္ေလာက္မွ အေရးမၾကီး 
ခရီးမဆုံးမခ်င္း မပြင့္ဖူးထိုက္ေသာပန္းမ်ား (သုိ႔)
ဘယ္တုန္းကမွ တကယ္မရွိေသာ စိတၱဇ နာမ္မ်ား

မႉးဒါရီ

***
ရုံးခန္းထဲ ေရာက္ျပီဆုိတာနဲ႔ 
ေခါင္းလွဳပ္ျပီး ျပံဳးေနတဲ့ အဲ့အရုပ္ကေလးဆီ သြားတာပဲ 
ေပ်ာ္တယ္လည္း မဟုတ္ဘူး 
မေပ်ာ္ဘူးလည္း မဟုတ္ဘူး 
သူ ႔ေခါင္းေလး လွဳပ္ျမဲလွဳပ္ေနတယ္ 
ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ (ကိုယ့္မွာ)ခံစားရတယ္ 
စကားလုံးေတြနဲ႔ ထိထိမိမိ ပုံေဖာ္လုိ႔ မရဘူး
နံရံမွာ ပင္အပ္ေလးေတြ စုိက္ျပီး၊ ခ်ိတ္ထားတဲ့
ကီးခ်ိန္းေတြ အံဆြဲထဲ ထည့္လိုက္တယ္ 
ကြယ္၀ွက္လိုက္တာလည္း မဟုတ္ဘူး 
ပစ္ျပယ္လိုက္တာလည္း မဟုတ္ဘူး 
ျမင္ကြင္းထဲ ၀င္မလာဘူး 
ဒါေပမယ့္ ရွိေနတယ္ 
အသက္ရွဴတုိင္း သိေနရတယ္ 
အဲ့ဒီလုိမ်ိဳး .. ရင္ထဲ ၀င္ၾကည့္ပါ 


မႉးဒါရီ

အရွင္လတ္လတ္

အရွင္လတ္လတ္

မ်က္ရည္အျဖစ္အနဲ႔ပဲ စီးက်လာတယ္ 

လည္ျမိဳကိုျဖစ္ျဖစ္

နဖူးတည့္တည့္ကိုျဖစ္ျဖစ္

မညွာမတာ ဓါးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္

ေသြးေအးေအး ေသနတ္နဲ႔ျဖစ္ျဖစ္

အခုေတာ့ အရည္ကို ဆုတ္ခ်င္

အသားကို ႏႊာခ်င္ 

အရိုးခုိက္မတတ္ 

မ်က္ႏွာမွာေပၚေနတယ္

အရည္ခြံပဲပါးလြန္းလား 

နာက်င္ျခင္းပဲ ျပင္းလြန္းသလား

ေမတၱာခ်ိဳ ခ်ိဳ ႔တဲ့တယ္ 

ေမတၱာကို ေတာင့္တတယ္

အေျခအေနက ဆုံးမရ ျပန္စမရ 

မ်က္ရည္အျဖစ္နဲ႔ပဲ စီးက်သြားတယ္ 

တစ္ခ်ိန္တုန္းက 

တစ္ခါတုန္းက 

ငါ့လိုမ်ိဳး 

နင့္လိုမ်ိဳး

အတိတ္ကလိုမ်ိဳး 

တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ လည္း

ရွက္စိတ္နဲ႔ 

၀ိဥာဥ္တစ္ေကာင္လုိ 

ကိုယ့္အိမ္ထဲက ကိုယ္ထြက္မိမယ္

ခ်စ္ျခင္းအေမွာင္ေတြ

အတင္းရုန္းကန္ေက်ာက္မိတယ္

(အိပ္မက္ဆိုရင္လည္း ႏိုးပါ)

ေ၀ဒနာ

ၾကမ္းလြန္းလုိ႔ 

ခ်ာခ်ာလည္ ။

မႉးဒါရီ

"ပါးစပ္ေတြ အေဟာင္းသား ဟ၊ အခ်စ္ရွိတယ္"

ေသးသြယ္မွ ုန္၀ါးလြန္းေသာ ေသြးေၾကာမွ်င္ဆဲလ္မ်ားထဲ

အထက္ ေအာက္ စုန္ဆန္စီးဆင္း ပြားမ်ားမွဳ 

ေရလို၊ ဆီလို၊ စိမ့္စမ္းေရလို 
သြဲ႕ေပ်ာင္း ခုိင္ခံ့စြာ

မ်က္လုံးေတြထဲကတင္ မဟုတ္ ကြ်ံထြက္

ေလာင္ကြ်မ္းတယ္

စကားလုံးမ်ားမရွိ 

အိပ္ယာမ၀င္ခင္၊ အိပ္ယာထ 

အက်ီ ၤအေၾက၊ ေဘာင္းဘီအေၾက 
ျပည့္လွ်ံျပီး ေၾကြက်ေနတယ္ 

အမွိ ုက္အရသာ 

အမွိ ုက္အေရာင္အဆင္း

အမွိဳက္လိုျပံဳ း ျပီး

ေပ်ာ္စရာေတြကို သြန္လိုက္ၾက

သြန္စရာေတြကို ေပ်ာ္လုိက္ၾက

အသစ္မလိုခ်င္ဘူး အေဟာင္းမွ အေဟာင္း
အသည္းအသန္ 

သူ ႔အျမစ္က 

သူ ႔ အကိုင္းအခက္က 

သူ ႔ သီးပြင့္ျခင္းက 

အသံေနာက္ကို စြန္႔ၿပီး 

ေ၀ဒနာနဲ႔ မမၽွ
အခ်စ္ရွိတယ္ ။ 

မႉးဒါရီ

မုိးရြာေနတယ္ စိတ္ကုိေလွ်ာ့

မိုးရြာေနတယ္
စိတ္ကိုေလွ်ာ့
ေျခတစ္လွမ္းေနာက္ဆုတ္တယ္
မုိးမျမင္ ေလမျမင္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္
စိတ္ကိုေလွ်ာ့
ကိုယ့္အလွည့္က် ဘယ္လိုေနမလဲ
စိတ္ပ်က္တယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကို ေဖ်ာက္ပစ္တယ္
ႏွလုံးခုန္ ပုိျမန္လာတယ္
မုိးပုိရြာလာတယ္
အမုန္းတရားနဲ႔ အသက္ကျပင္းခ်က္
အခ်စ္ေရ အခ်စ္ေရ လုိ႔ ေအာ္လိုက္တယ္
အာကုန္ျခစ္ျပီး အသံက ေပ်ာက္သြားတယ္
နားလည္မွဳက တပြင့္ခ်င္းစီလား
တစ္ပင္လုံးလား
အနံ႔ရယ္ အရသာရယ္ ဘာမွမရွိလည္း
ငါက နာေနတယ္ နာျပတယ္
ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ေဖ်ာ္ျပီး တစ္ငုံခ်င္းစီ
ငါ ခံစားရတယ္
စိတ္ကိုေလွ်ာ့
မိုးမ်ား ရြာတယ္
မတတ္ႏိုင္တဲ့အဆုံးက် ေမြ႕ယာေပၚ ပစ္လွဲ
လူးလွိမ့္ ေနလုိက္လုိ႔ရတယ္
ငါ့မွာ မ်က္ရည္ရွိတယ္
ငါ့မွာ "ငါ" ရွိေသးတယ္
အခ်စ္ေရ အခ်စ္ေရလုိ႔ ျမည္တမ္းတယ္
အေဖ့ကို ေျပးျမင္တယ္
ေဆးေသာက္ရဦးမယ္
ေမတၱာပို႔ရဦးမယ္
ဂစ္တာကို သတိရတယ္
လက္ဖ်ားထိပ္ကေလးေတြဆီကလာတဲ့
စူးကနဲ စူးကနဲကို သတိရတယ္
ဘာလုိ႔မ်ား ေ၀ဒနာေတြကိုမွ တသသ
မုိးက မုိးလင္းကတည္းက ရြာေနတယ္
ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူးဆုိတာ
ခ်စ္တယ္လုိ႔ စိတ္ကိုေလွ်ာ့
ျပီးမွ ေပ်ာ္ေအာင္ေန

မႉးဒါရီ

A fallen

I fall.
Endless Pit is me.
Dirty blood flows me.
That knife in your eyes is sharp.
cut me.
So to clean me.

I fall.
Too much love inside.
Uselessness had driven me.
That flame holding in your hands seems dying.
End it.
So to end me.

I fell.
A fallen.
No grace.
At your feet.
Dark me. Black me. Shame me.
Riot me.
So to save me.

I fall.

Mhu Darye